Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Το μεθύσι του θριάμβου

Πράσινη 10/12: ΤΟΝ ΠΑΤΗΣΕ, ΤΟΝ ΧΑΖΕΨΕ, ΤΟΝ ΞΕΦΤΙΛΙΣΕ
Derby 10/12: ΔΙΕΛΥΣΕ το παραμύθι
Goal 10/12: Μεγάλη η ΧΑΡΗ σου
Sportday 10/12: Μεγάλη η ΧΑΡΗ του
Live sport 10/12: Νικητής (με πράσινα γράμματα)

Τα πρωτοσέλιδα της Τρίτης αναφέρονται κυρίως στον Χάρη Μαυρία και την ιστορία του, ως συνέχεια της θριαμβολογίας της Δευτέρας.
Κλείνουμε αισίως το δεύτερο εικοσιτετράωρο πανηγυρισμών και ανείπωτης χαράς για τους φίλους του Παναθηναϊκού.
Όχι, το παιχνίδι δεν έληξε 10-0, ούτε 5-0, ούτε 4-1. Βασικά, δεν ήταν καν άσσος. Ήταν το next best thing, ένα 2-2. Αλλά αυτό δε μειώνει σε τίποτα τον ΤΕΡΑΣΤΙΟ θρίαμβο του Παναθηναϊκού. Ίσως η μεγαλύτερη ισοπαλία στην ιστορία του.

Δεν ξέρω αν μόνο εμένα μου φαίνεται έτσι, αλλά μήπως έχει μικρύνει πολύ τελικά ο Παναθηναϊκός; Δε διαφωνώ ότι έκανε το καλύτερο παιχνίδι του, είχε περισσότερες ευκαιρίες και θα μπορούσε να κερδίσει. Θα μπορούσε να έχει κερδίσει και ο Ολυμπιακός αν ο Φουστέρ ήταν λίγο πιο προσεκτικός. Αλλά τέτοια πανηγύρια για μια ισοπαλία, εντός έδρας, απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο που έπαιξε χωρίς κίνητρο (αδικαιολόγητο για μένα), ο οποίος συμπτωματικά έχει στεφθεί πρωταθλητής εδώ και κανένα μήνα κι εγώ τουλάχιστον, γρηγορότερο πρωτάθλημα δε θυμάμαι.
Όντως η εμφάνιση του Παναθηναϊκού αφήνει υποσχέσεις. Υποσχέσεις ότι με πολύ προσπάθεια και συνδυασμό αποτελεσμάτων ίσως μπορέσει και βγει 2ος. Δύσκολο πάντως.
Η ουσία όμως είναι ότι από τη στιγμή που υπάρχει δικαιολογία (Φερέιρα, διαιτησία), δεν υπάρχει πρόβλημα. Αν του χρόνου και πάλι αποδειχθεί λίγος ο Παναθηναϊκός γιατί δε θα έχει κοιτάξει την αιτία του προβλήματος φέτος (χαμηλό μπάτζετ σε σχέση με Ολυμπιακό, παίχτες που δεν κάνουν για μεγάλη ομάδα), το μόνο που θα πρέπει να κάνει είναι να βρει κάποια καινούρια δικαιολογία. Σίγουρα είναι πιο οικονομικό να βρίσκεις δικαιολογίες από παίχτες.
Είμαι πολύ θυμωμένος με τον Ολυμπιακό, γιατί, ενώ δε χρειάζεται ποτέ ιδιαίτερο κίνητρο για να κερδίζεις τον Παναθηναϊκό αφού από μόνο του το ότι παίζεις με τον αιώνιο αντίπαλο αρκεί, το άφησε το παιχνίδι. Ή τουλάχιστον δεν το κυνήγησε με το ίδιο πάθος όσο ο αντίπαλος. Το πάθος του Παναθηναϊκού ήταν που εξισορόπησε τη διαφορά κλάσης.
Δεν έχω καμία αμφιβολία πάντως ότι αν στο παιχνίδι αυτό παιζόταν το πρωτάθλημα, θα ήταν νικητής ο Ολυμπιακός.

Γενικά, δεν είμαι και ο αντικειμενικότερος φίλαθλος, αλλά ρε παιδιά, εσείς του Παναθηναϊκού, συνέλθετε λίγο. Πέρα από τα παραπάνω, στο μπάσκετ, βγαίνει και λέει ο Jim ο Γιαννακόπουλος ότι ο θειος του ο Θανάσης άφησε ένα σωρό χρέη και γι' αυτό το λόγο αποχωρεί. Πανικός προς στιγμή. Αλλά ευτυχώς, βγαίνει μετά ο Θανάσης και καθησυχάζει τον κόσμο ότι θα μείνει. Και ο κόσμος καθησυχάζεται. Υπάρχει κάποια λογική ανίφαση εδώ ή μου φαίνεται;

Και πάνω που όλα κυλάνε ρολόι τόσο σε μπάσκετ όσο και σε ποδόσφαιρο, να σου ο Τσάκας. No comment.

Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2010

Πίσω από τα φώτα



Ποιος θα περίμενε ότι με αφορμή ένα μουντιάλ θα φανερωνόταν σε ολόκληρο τον κόσμο ένα δράμα με οικολογικές προεκτάσεις. Η φωτογραφία-ντοκουμέντο από πάνω δείχνει ένα λιοντάρι της Ν. Αφρικής. Ζούσε ήρεμα δίπλα στην Πρετόρια, κάπου κοντά στη Μπέλα-Μπέλα. Έτρωγε τις κατσίκες του, τις αντιλόπες του και πού και πού κανένα μικρό νεροβούβαλο. Κάτι το ενοχλούσε όμως. Στην αρχή νόμιζε ότι απλά είχε ξαπλώσει κοντά σε κάποια φωλιά με σφήκες. Οπότε είπε να αλλάξει μέρος, για να ηρεμήσει από το βουητό. Το βουητό όμως δε σταματούσε. Ήταν παντού. Στο ξύπνιο του, στον ύπνο του. Μέσα στο κεφάλι του, του τρύπαγε τα αυτιά. Πέρασαν μέρες, μήνες. Στο τέλος δεν άντεξε. Ανέβηκε τρεκλίζοντας στο πιο ψηλό βουνό που μπόρεσε. Σύντομα όλα θα τελείωναν. Όπως πήδαγε στο κενό, άκουγε για τελευταία δευτερόλεπτα το βουητό και έβλεπε με ανακούφιση το έδαφος να πλησιάζει.

Τα στοιχεία μιλάνε από μόνα τους:

Μετά από όλα αυτά που να συγκεντρωθεί η Εθνική μας για μπάλα; Επειδή οι Κορεάτες είναι αναίσθητοι;

Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2009

Δε γίνεται

Αυτό δε μπορούσε να μείνει ασχολίαστο. Σίγουρα κι άλλοι θα το έχουν σχολιάσει αλλά πιστεύω ότι γι'αυτό το δημοσίευμα άξιζε να σπάσω τη σιωπή μου και σε αυτό το μπλογκ. Είχα σκοπό έτσι κι αλλιώς να κάνω κανένα ποστ. Το καλοκαίρι είναι η καλύτερη εποχή για μη αντικειμενικές απόψεις γιατί όλοι είναι στο μηδέν και όλοι έχουν τις ίδιες πιθανόητες για πρωταθλήματα, κύπελλα κτλ κτλ.
Ιδού λοιπόν το σημερινό πρωτοσέλιδο της Ώρας. Προσέξτε από πού έρχονται οι φήμες για την πρόταση που έχει πρόταση ο Τζεμπούρ...

Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2008

Απίστευτο


Δεν πίστευα στα μάτια μου σήμερα το πρωί κοιτάζοντας τα πρωτοσέλιδα. Ποιος θα περίμενε από έναν πρώην παίχτη του Παναθηναϊκού, που τυχαίνει να είναι και Δανός, να υποστηρίζει μια δενέζικη ομάδα σε μια αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό? Ειλικρινά, είναι η πιο απίστευτη δήλωση που έχει γίνει ποτέ, έχουν δίκιο η εφημερίδα και κάποια αθλητικά sites (και κάποια αθλητικά μπλογκ όπως αυτό εδώ) να ασχολούνται με αυτό το πραγματικό λαβράκι της αθλητικής ειδησεογραφίας.

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2008

Επιτέλους...


Ο Ολυμπιακός γιορτει από χθες την πρόκρισή του στο κύππελο UEFA. Μια ευκαιρία, που δεν του δίνεται συχνά. Οι λόγοι γι'αυτό είναι πολύ συγκεκριμένοι. Το πρωτάθλημα είναι σχεδόν δεδομένο κάθε χρονιά, οπότε αναγκαστικά ο Ολυμπιακός μπαίνει στη διαδικασία του champions league, μια διαδικασία που είναι πολλές φορές επίπονη και με βαριά σκορ. Στη διοργάνωση αυτή, η ομάδα έχει την τάση να έρχεται είτε 4η στον όμιλο είτε -μία στο τόσο- να περνάει στην άλλη φάση. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις χάνεται το δικαίωμα συμμετοχής στο UEFA.
Ένα ακόμα πολύ σημαντικό στοιχείο που με χαροποιεί ιδιαίτερα είναι το εξής: εδώ και κάποια χρόνια που ο Παναθηναϊκός συχνάζει στο UEFA, χάνω τον ύπνο μου, γιατί ξέροντας ότι η ομάδα αυτή έχει συνήθως την τύχη με το μέρος της, σε συνδυασμό με τη χαμηλή δυναμικότητα των ομάδων που συμμετέχουν στη διοργάνωση, με κάνουν να φοβάμαι τα χειρότερα. Όταν τη μία χρονιά ο αποκλεισμός έρχεται στην παράταση από την Πόρτο που μετά παίρνει το κύπελλο και την άλλη η Ρέιντζερς, η χειρότερη ομάδα που θυμάμαι τα τελευταία χρόνια, φτάνει μέχρι τον τελικό, είναι να μη φοβάται κανείς μη σπάσει ο διάολος το ποδάρι του?
Όχι φέτος όμως. Φέτος πρέπει να είναι οι άλλοι στη θέση μου. Μπορεί να κατηγορούσα την ανετοιμότητα της ομάδας στα 2 προηγούμενα ποστ, αλλά αυτό δεν έχει σχέση με το ποιες πιστεύω ότι είναι οι δυνατότητές της με το πέρασμα του χρόνου. Αν δεν είμαστε πάρα πολύ άτυχοι, γιατί λίγο άτυχοι πάντα είμαστε, τότε δεν ξέρω τι μπορούμε να περιμένουμε.
Κάτι σίγουρο που μπορούμε να περιμένουμε, είναι βραδιές γέλιου και θεάματος, τρίτες και τετάρτες βράδυ, εκεί που ο Panathinaikos θα μας κάνει περήφανους όπως την τελευταία φορά που έπαιξε στο champions league.

ΥΓ1: Το ποστ αυτό είναι 100% σοβαρό.
ΥΓ2: Δε θέλω να ακούω αστεία περί οικονομικής καταστροφής του Ολυμπιακού. Όλοι ξέραμε ότι η ομάδα είχε ΗΔΗ πολλά λεφτά στα ταμεία από πέρσι κι από αυτά ξόδεψε ένα μέρος φέτος. Τόσα χρόνια σερί στο champions league, δε μπορεί, κάτι θα μαζέψαμε...
ΥΓ3: Πολλοί "ειδικοί" ζητάνε να φύγει ο προπονητής. Αυτά είναι γελοία πράγματα. Είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι ο κάθε προπονητής του Ολυμπιακού δε χρειάζεται πίστωση χρόνου. Το ίδιο πιστεύω και για τον Βαλβέρβε. Άλλο πιστωση χρόνου κι άλλο ότι πέρασε ένας-δύο μήνες. Μην τρελαθούμε κιόλας. Πολλές φορές έρχεται ένας προπονητής, στήνει την ομάδα όπως την άφησε ο προηγούμενος και μετά οι "ειδικοί" μιλάνε για "πετυχημένη συνταγή". Επειδή η συνταγή του Ολυμπιακού τα τελευταία χρόνια δεν ήταν καθόλου επιτηχημένη κι ας έρχονταν τα πρωταθλήματα, μιας και μπάλα έχουμε χρόνια να δούμε, ο καινούριος προπονητής πρέπει να το φτιάξει από την αρχή το γλυκό. Αυτό θέλει λίγο χρόνο. Αλλά όχι τόσο λίγο. Περιμένω να πάρουμε άνετα το πρωτάθλημα και παίζοντας καλή μπάλα. Οτιδήποτε άλλο είναι αποτυχία.

Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2008

Προφητείες


ΣΟΚ!
Μόνο αυτή η μονοσύλλαβη λέξη με τα 3 γράμματα μπορεί να περιγράψει αυτό που έγινε με την Ανόρθωση.
Δεν το περίμενα με τίποτα. Και πιστεύω και κανένας άλλος οπαδός του Ολυμπιακού δεν το περίμενε. Πέσαμε όλοι από τα σύννεφα. Έβρεχε γαύρους την Τετάρτη το βράδυ.
Μα πώς έγινε αυτό? Η ομάδα πρέπει να πετάει. Προεδράρα έχουμε, προπονητάρα έχουμε, παιχταράδες έχουμε, πήραμε κι άλλους παιχταράδες, ακόμα και διάφοροι από την Ανόρθωση και άλλοι ειδικοί είπαν ότι ο Ολυμπιακός είναι το φαβορί. Τι στο διάολο?
Ένας μόνο πρέπει να νιώθει αδικημένος από όλη αυτή την ιστορία. Ο Αλόνσο. Το παιδί σίγουρα είχε θέση σε αυτή την ομαδάρα. Απορώ γιατί δεν έκανε? Πόσο χάλιας πια μπορεί να ήταν και δεν ταίριαζε σε αυτό το διαστημικό ποδόσφαιρο?
Επίσης, ανησυχώ για τον Ντουντού. Ο άνθρωπος πρέπει να ήταν πάρα πολύ σοβαρά τραυματίας εκείνο το βράδυ. Και όταν λέω πολύ σοβαρά εννοώ με γύψο και στα 2 πόδια, γύψο στα χέρια, γύψο στο κεφάλι και πολύ ψηλό πυρετό. Γιατί ακόμα και με όλους τους γύψους και με πατερίτσες και με μπανταρισμένο το ένα μάτι, μάλλον θα έπαιζε καλύτερα από κάποιους που παίξανε. Εντάξει, υπάρχουν και ισχυρά επιχειρήματα που δικαιολογούν το ότι δεν έπαιξε. Μπορεί να έχει μεν φυσική κατάσταση, αφού το ρώσικο πρωτάθλημα είναι εδώ και καιρό σε εξέλιξη, είναι λίγο καιρό στην ομάδα δε και δεν ξέρει τα συστήματα και τους αυτοματισμούς...
Με έπιασαν τα γέλια με την τελευταία πρόταση και έκανα ένα διάλειμμα στη συγγραφή του ποστ.
Επανέρχομαι μετά το ευχάριστο διάλειμμα για να πω ότι, ναι, παρ'όλο που ο Βαλβέρδε δεν έχει ούτε 3 μήνες στην ομάδα, θα κάνουμε κριτική, απλά γιατί δε γίνεται αλλιώς. Πάντα λένε ότι ο προπονητής ξέρει καλύτερα γιατί βλέπει τους παίχτες στην προπόνηση όλη τη βδομάδα. Πώς γίνεται ρε γαμώτο πάντα αυτά που βλέπει ο προπονητής να είναι ενάντια στην κοινή λογική και τελικά η ομάδα που κατεβαίνει να είναι ότι-να-ναι κάθε φορά. Ξέρω τουλάχιστον 60 άτομα που αν τα έβαζα να κοουτσάρανε τον Ολυμπιακό, και χωρίς να έχουν προϋπηρεσία στο επάγγελμα, απλοί φίλαθλοι είναι όλοι που τυχαίνει να βλέπουν ποδόσφαιρο γύρω στα 20 χρόνια, η ομάδα θα εμφανιζόταν καλύτερη.
Όπως και να 'χει, ότι έγινε έγινε. Όπως σωστά λέει ο Βαλβέρδε, αν γίνει ανατροπή, κανένας δε θα θυμάται το 3-0 και όλοι θα λένε για τη μεγάλη ανατροπή. Έλα όμως που έχω τους λόγους μου να πιστεύω, και μακάρι να βγω ψεύτης, ότι η ανατροπή δε θα γίνει και τελικά όλοι θα θυμούνται τον αποκλεισμό.
Πάντα έλεγα ότι χρειάζεται κανένα χαστούκι πού και πού για να προσγειώνονται μερικοί μερικοί. Αλλά τα χαστούκια πονάνε κι εμάς τους απλούς φιλάθλους, αλλά δε θα κάτσουμε να σκάσουμε κιόλας που οι εκατομμυριούχοι παίχτες-ινδάλματά μας δεν πολυτραβάνε.
Έτσι όπως το βλέπω εγώ, ο Ολυμπιακός είναι κάτι που το έχω ανάγκη στη ζωή μου για να μου δίνει χαρές και συγκινήσεις. Αυτά δεν προέρχονται απαραίτητα από τις νίκες και τις κούπες. Κανένας δεν έχει απαίτηση από την ομάδα να κερδίζει πάντα το πρωτάθλημα, αλλά όχι κι έτσι. Φέτος γίνονται πρωτόγνωρα πράγματα. Επειδή η συγκεκριμένη διοίκηση δε μπορεί παρά να χαρακτηριστεί επιτυχημένη, άρα δεν είναι ανίκανη, εσκεμμένα αδιαφορεί. Είπαμε, δεν είμαι τύπος των θεωριών συνωμοσίας, αλλά ρε παιδιά, μάτια έχουμε όλοι και βλέπουμε.

ΥΓ1: Θέλω να έρθει ο Ντιόγκο. Όχι τίποτα άλλο, αλλά από περιέργεια να δω τι θαύματα μπορεί να κάνει αυτός ο παίχτης και ασχολείται αποκλειστικά με αυτόν η ομάδα τα 2/3 της μεταγραφικής περιόδου, ενώ είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι δε λείπει μόνο ένας παίχτης.
ΥΓ2: Θλεω να ακούσω ότι το μπάτζετ των μεταγραφών θα μειωθεί λόγω του αποκλεισμού από το Τσ. Λ.. Μόλις το ακούσω, θα βγω με ένα ντέφι στο δρόμο, θα το χτυπάω και ταυτόχρονα θα χορεύω, ελπίζοντας ότι με αυτό το μαγικό θέαμα θα φιλοτιμηθούν οι περαστικοί να μου αφήσουν κάτι, για να το δώσω κι εγώ μετά στον πρόεδρο, μήπως μπορέσουμε με αυτά που μαζέψω εγώ συν τα περσινά έσοδα από το τσ.λ. συν τα έσοδα από τη μεταγραφή του Καστίγιο να πάρουμε κανέναν παίχτη. Γιατί απ'ότι φαίνεται, τα 2 τελευταία δεν φτάνουν από μόνα τους.

Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2008

92 μέρες



92 μέρες έχουνε μείνει για την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου. Είναι πολλές οι άτιμες και πολλά μπορούν να συμβούν σ'αυτές.
Συνέχεια λέγεται και το ακούμε ότι τα τραγούδια και οι ταινίες είναι βγαλμένα από τη ζωή. Εντάξει, όχι όλες οι ταινίες. Πχ εκεί που όλα πήγαιναν μια χαρά στο Χαλκ κι έλεγες ότι αυτά συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες, τσουπ! πετιέται ο σούπερ στρατιώτης. Ε όχι ρε παιδιά, αυτό παραπάει. Να τον δεχτώ τον Χαλκ, αλλά ως εκεί. Ο σούπερ στρατιώτης δεν είναι βγαλμένος από τη ζωή.
Τέλος πάντων, αλλού θέλω να καταλήξω. Στις ταινίες λοιπόν, εκεί που ο αμερικάνος μπάτσος λέει ότι τα πράγματα δε μπορούν να πάνε χειρότερα, ξέρεις ότι στην επόμενη σκηνή συμβαίνει το χειρότερο του χειρότερου. Έτσι και στο ποδοσφαιρικό τμήμα του Ολυμπιακού φέτος. Μέχρι τώρα, έχουμε απολάυσει όλα εκείνα τα στοιχεία που μας έκαναν καρδιακούς πέρσι συν τα καινούρια αποκτήματα που βάζουν την ξεχωριατή πινελιά στο φετινό σύνολο. Φωτιές πετάει ο Όσκαρ, πέρασε και ευτυχώς δεν ακούμπησε ο Αλόνσο. Και φτάσαμε να παίζουμε έστω και σε φιλικό, με μόνο του μπροστά τον Σίσιτς. Αφού το παιδί έχει ανάγκη από στοργή και φροντίδα και δε μπορεί μόνος του, γιατί του το έκαναν αυτό?
Η μεταγραφική περίοδος ξεκίνησε πολύ δυναμικά, είναι η αλήθεια. Με τον μεγάλο στόχο, τον προπονητή, να πιάνει λιμάνι. Προσωπικά δεν παρακολούθησα ισπανικό πρωτάθλημα τα τελευταία χρόνια και δε μπορώ να έχω άποψη για τον Βαλβέρδε και προφανώς δεν έχει περάσει αρκετό χρονικό διάστημα στον πάγκο του Ολυμπιακού για να διαμορφώσω άποψη ακόμα. Αλλά τον τελευταίο καιρό θυμάμαι και γελάω κάτι σχόλια που γίνονταν παλιά για τον Μπάγεβιτς και την εμμονή του με τους -ιτς. Νομίζω ότι το τωρινό είναι πολύ χειρότερο, με την εμμονή σε ποδοσφαιριστές προερχόμενους από την Ισπανία. Ένιγουέι, ας παίρναμε κανέναν παίχτη κι ας ήταν από την Ισπανία. Γιατί με τον Ντάρκο δε βλέπω να βγαίνει η χρονιά. Για να μην πω για τον Λεντέσμα, ο οποίος είναι εγγύηση. Εγγύηση ότι θα τραυματιστεί και δε θα παίξει σε πάνω από τα μισά παιχνίδια. Αλλιώς ο Ολυμπιακός παίρνει τα λεφτά του πίσω. Χειρότερα μάλλον δε γίνεται...
Και μετά αυτή τη φράση κλειδί, ο Μπασινάς. Δεν αρνούμαι ότι είναι καλός παίχτης. Κι αυτός δε νομίζω να αρνείται ότι είναι 33 χρονώ. Αλλά έχει τα στοιχεία που ψάχνει φέτος ο Ολυμπιακός και ο προπονητής του: έπαιζε στην Ισπανία. Αυτό μόνο είναι ικανό για να κρίνει τον Άγγελο ως τον κατάλληλο.
Μάλιστα. Εκεί που πριν κάποια χρόνια κατάπινε χιλιόμετρα και αντιπάλους ο Τουρέ και πριν απ'αυτόν ο Καρεμπέ και πριν απ'αυτόν ο Ζε Ελίας, ακόμα και ο Στολτίδης μείων 4-5 χρόνια, τώρα θα είναι ο Στολτίδης+ 4-5 χρόνια, ο Λεντέσμα= εγγύηση και το νιάτο, ο Μπασινάς. Εγώ αν ήμουν αντίπαλος προπονητής δε θα κατέβαζα καν την ομάδα στο γήπεδο, για να γλιτώσω (τον Ολυμπιακό από) την ξεφτίλα.
Και πριν ξεχάσω κι εγώ, όπως έχουν ξεχάσει και οι υπόλοιποι με τη μνήμη χρυσόψαρου που διαθέτουμε, να κάνω μια αναφορά στον Οράσιο-Αφάνα-Καρντόζο. Αμυδρά θυμάμαι τον νεοφώτιστο Αστέρα Τρίπολης να έρχεται 7ος, με μεγάλη διαφορά από τον 8ο και μικρή από τον 5ο και τον Καρντόζο να είναι ο καλύτερος παίχτης αυτής της εντυπωσιακής ομάδας. Δεν αναφέρω καν τι έγινε στα παιχνίδια με τους "μεγάλους" και πώς έδειχναν οι 10 φορές ακριβότεροι μέσοι των "μεγάλων" μπροστά στην αφάνα του Οράσιο. Αυτός ο παιχταράς λοιπόν, πέρασε από τα γραφεία του Ολυμπιακού και συμφώνησε σε όλα, με εκκρεμότητα μόνο το οκ του προπονητή. Που όπως φαίνεται, δεν ήρθε. Να δούμε όμως ποιος θα καταπιεί ποιον: ο Άγγελος του Ολυμπιακού τον Οράσιο της Τρίπολης ή το ανάποδο. Εγώ θα πόνταρα τα εργοστάσια και τα κότερά μου στο 2ο.
Και τελειώνω αυτό το σεντόνι-ποστ (γιατί γενικά δεν ξέρω αν θα δούμε άλλο σεντόνι φέτος), με μιά μικρή αναφορά στο νέο ΟΦΗ του Βορρά, τον ΠΑΟΚ. Για να ξέρουμε τι μας γίνεται, ας αφήσουμε τους τσαμπουκάδες με τους γαύρους που υποτίθεται έχουν την αρχή τους στον Κούδα και είναι αρχαία ιστορία. Οι σύγχρονες ΠΑΕ εξαρτώνται από τους χρηματοδότες τους. Και, guess what, ο βασικός χρηματοδότης του ΠΑΟΚ τα τελευταία χρόνια είναι ο ΠΑΟ.

ΥΓ: Θα ακολουθήσει ένα ποστ-αφιέρωμα στο μπάσκετ. Και ναι, θυμόμαστε το μπάσκετ όποτε μας συμφέρει και το ποδόσφαιρο όποτε επίσης μας συμφέρει.