Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2007

Ένα βήμα...

(ο γερο-Ντάρκο εδώ, με την καμπουρίτσα του, ρημαδοπηδάει και ρημαδοπαίρνει μια ρημαδοκεφαλιά, την ίδια ώρα που ο Παπασταθόπουλος πετάειιιιιιιιιιιιιιιιιιι)

...πιο κοντά στη σύνταξη είναι από χθες ο Ντάρκο Κοβάσεβιτς, ο σχεδόν παλαίμαχος του Θρύλου, μετά και το χθεσινό ένσημο που κόλλησε.
Έχει μαζέψει αρκετά φέτος (10 για δουλειές στην Ελλάδα και 3 για κάτι εκτός έδρας που τον έστειλε η ομάδα), αλλά φείνεται ότι θα μαζέψει κι άλλα.
Μπράβο στο παλικάρι, να μπορέσει κι αυτός να ξεκουραστεί, να πάει να κάνει κανένα ιαματικό λουτρό για τα αρθριτικά, να πάει στο καφενείο με τα άλλα γερόντια, να θυμούνται τα παλιά και να τα λένε.
Αντίθετα, ο Φερρέρ μπορεί να φαίνεται παππούλης, όσο περνάει όμως ο καιρός μοιάζει να ξανανιώνει και τώρα σκέφτεται σαν 8χρονο. Κάποιος να του φέρει την πιπίλα του, γιατί του έφαγαν το μπιφτέκι του και κλαίει. Όσι, όσι Φερρέρ, μην κλαις, θα κάνουμε άτα, με το τουτού, θα πάρουμε παπά, για να μην κλαις που έκανες βαβά. Κάνε αβαβά τώρα να ησυχάσουμε.

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2007

Ντροπή...


...μου.
Ντροπή μου που έστω και κάποιες στιγμές μου πέρασε από το μυαλό ότι χθες μπορεί να μην κερδίζαμε. Ποιος μου έδωσε το δικαίωμα να σκέφτομαι τέτοια πράγματα? Κανένας.
Το αντίθετο μάλιστα. Η ομάδα φωνάζει από το 1ο κιόλας ευρωπαϊκό παιχνίδι της χρονιάς (κι ας μην ήταν το αποτέλεσμα το καλύτερο δυνατό) πως κάτι έχει αλλάξει φέτος.
Μέσα σε λίγες βδομάδες ξορκίστηκαν η κατάρα των εκτός έδρας αγώνων, η κατάρα των τελευταίων λεπτών, το φάντασμα της διαιτησίας που πάντα μας παίζει κόντρα και όλα τα υπόλοιπα μεταφυσικά που απασχολούσαν την ομάδα όλα αυτά τα χρόνια. Γιατί αυτό κάνουν οι ΟΜΑΔΕΣ. Δε χρειάζεται ούτε βουντού ούτε τίποτα. Ένα καλό σύνολο, όπου ο ένας παίζει για τον άλλο, ένας μεγάλος προπονητής, μεγάλος με έργα κι όχι με λόγια, ένα καλό κλίμα στην ομάδα χωρίς κλίκες και χωρίς βεντέτες. Είναι απλό άθλημα το ποδόσφαιρο. Το παραείχαμε κάνει πολύπλοκο.
Ένα μεγάλο και ειλικρινές ευχαριστώ στον άνθρωπο που τα έκανε όλα αυτά δυνατά, τον προπονητή του Ολυμπιακού, Τάκη Λεμονή.

ΥΓ: Αν κάποιοι θεωρούν καφενείο τη Βέρντερ, φαντάζομαι θα την θέλουν για αντίπαλο στο UEFA...

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2007

Νυν υπέρ πάντων αγών


Δυστυχώς το χθεσινό παιχνίδι δεν το είδα. Και μόνο όμως ότι το σκορ ήταν 2-0 στο ημίχρονο, κάτι που δε θυμάμαι από πότε έχει να γίνει, δείχνει ότι έγινε αυτό που θέλαμε πριν κάθε αγώνα ch.l., να καθαρίσουμε από νωρίς.
Τώρα πάμε για τον πιο σημαντικό και, κατά τη γνώμη μου, πιο δύσκολο αγώνα μέχρι τώρα. Η μέχρι τώρα σοβαρότητα της ομάδας σε όλα της τα ευρωπαϊκά παιχνίδια δε μπορεί να είναι σύμπτωση. Αυτό είναι που με κάνει να αισοδοξώ και για τον αγώνα της Τρίτης.
Σε έναν όμιλο δύσκολο εξ'ορισμού, ο Ολυμπιακός στάθηκε καλύτερα απ'ότι περιμέναμε στην αρχή. Για ακόμα μία φορά, πάλεψε εντελώς μόνος, χωρίς να τον ευνοήσει ούτε ένα από τα άλλα αποτελέσματα και έχοντας σε κάθε αγώνα τη διαιτησία κόντρα. Η φετινή ομάδα δε μοιάζει με καμία προηγούμενη χρονιά. Γι'αυτό και ελπίζω να μην κάνει λάθη του παρελθόντος.
Έχει φτάσει στην πηγή. Ήρθε η ώρα να πιει νερό.

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2007

Πόσο κλάμα πια

Εντάξει, δε δόθηκε ένα πέναλτι στο 8ο λεπτό. Για πόσο καιρό θα κλαίει πια αυτή η ομάδα? Για πόσο καιρό θα κατηγορεί άλλους για το ότι δε μπόρεσε να βάλει ένα frickin'γκολ στα υπόλοιπα μόλις 90 λεπτά (με τις καθυστερήσεις)? Πρώτη φορά κρίνει ένας διαιτητής παιχνίδι από το 8ο λεπτό. Και θα το καταλάβαινα αν είχε δόσει 3 κόκκινες μαζί και έπαιζε η ομάδα από το 8 με 8 (καλό ε?).
Επίσης, έχω μια υποψία ότι οι παίχτες της αμυνόμενης ομάδας δε θα έπεφταν για καθυστερήσεις αν ήταν πίσω στο σκορ. Όταν όμως το παιχνίδι φτάνει στο 80 και είναι 0-0, βάζεις τον αντίπαλο σε σκέψεις, θες δε θες.

ΥΓ: Μια μικρή επίδειξη δύναμης από την παράγκα, ικανοποιώντας το 100% όσων ψήφισαν στο δημόσιο poll. Δεν πιάνεται ο αστειάτορας που "θέλει καθαρό πρωτάθλημα". Αν θέλει καθαρό πρωτάθλημα, να πάρει το κουβαδάκι του και να πάει σε άλλη παραλία. Από τους υπόλοιπους: 2 θέλησαν 2πλό του Ολυμπιακού, όπερ και εγένετω. 2 θέλησαν 2πλό του Ολυμπιακού σε συνδυασμό με νίκη του Αιγάλεω και αν γινόταν η αγωνιστική στη Β εθνική είμαι σίγουρος ότι θα κέρδιζε και το Αιγάλεω. 1 ζήτησε 1/Χ τον Ατρόμητο, έγινε 'οτι μπορούσε με αποβολή Νικοπολίδη, ακύρωση γκολ του Κοβάσεβιτς κτλ αλλά δε μπορούσαν να γίνουν παραπάνω, μην καρφωθούμε κιόλας. 1 ζήτησε Χ/2 την Ξάνθη, done. Και ένας ζήτησε πέναλτι, όπου η παράγκα μεσολάβησε ώστε ακόμα και σήμερα να συζητάμε για ένα πέναλτι που δε δόθηκε.

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2007

Νέα υπηρεσία!

Το είδα την προηγούμενη εβδομάδα και δε μπορεί να βγει από το μυαλό μου:Είναι αλήθεια. Υπάρχει. Και τώρα θα αποδείξει ότι ποτέ δεν έλειψε. Για πρώτη φορά στην αθλητική ιστορία αυτού του τόπου, η περιβόητη παράγκα ανοίγει τις πόρτες της στο κοινό.
Στα δεξιά σας θα βρείτε poll όπου ΕΣΕΙΣ θα αποφασίσετε σε ποιον ποδοσφαιρικό αγώνα θα υπάρξει μια, ας πούμε "παρέμβαση" από την παράγκα.
Ναι, ακόμα κι εσύ κ.Πηλαδάκη, μπορείς τώρα να επιλέξεις αν η παράγκα μπορεί να σε βοηθήσει ή όχι.
Και φυσικά, η παράγκα δίνει μια εγγύηση τιμής, ότι θα κάνει ό,τι μπορεί, ό,τι περνάει από τα πλοκάμια της για να ικανοποιήσει τις επιθυμίες του κοινού.

Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2007

Νέα νέα αρίθμηση

Η "νέα" αρίθμηση.

Μήπως χρειάζεται νέα "νέα" αρίθμηση?

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2007



Τ-Ε-Ρ-Α-Σ-Τ-Ι-Ο-Σ

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2007

Ασταδιάλα πια


Από τη σελίδα του sport24 για την τρέχουσα αγωνιστική της σουπερλίγκας. Βλέπουμε στιγμιότυπο από τον αγώνα Ολυμπιακός - Βέροια, με τον Ίβιτς(!) να κάνει άψογο κοντρόλ με το στήθος. Πάνω αριστερά η ημερομηνία λέει 25/11/07.


Τελικά η ταχεία κλήση είναι μια πολύ χρήσιμη λειτουργία που έχουν τα κινητά και ίσως κάποια σταθερά τηλέφωνα.
Παίζει ο Ολυμπιακός? Πολύ ωραία, έχεις ήδη περάσει στην ταχεία κλήση τον καρδιολόγο και είσαι έτοιμος, με το κουμπί στο χέρι. Αν και, όπως κάθε χρόνο που πρωτοχρονιές, δεκαπενταύγουστα κτλ μπλοκάρει το δίκτυο από τις πολλές κλήσεις, θα υπάρχει το ίδιο πρόβλημα. Είμαστε και πολλοί οι άτιμοι.
Ξανά ένα τεράστιο μπράβο στο Τάσαρο Πάντο, που ως αριστερό μπακ έκανε το Ρομπέρτο Κάρλος να φαίνεται λίγος (δε συζητάμε για Ραούλ Μπράβο ή Ντομί) και στον Κώστα Μενδρινό, το αιώνιο ταλέντο που βλέπαμε μόνο στα φιλικά και δεν τον ξαναβλέπαμε μέσα στη χρονιά, που έδειξε ότι το ποδόσφαιρο είναι απλό.
Επίσης, ο Κοβάσεβιτς απέδειξε για χιλιοστή φορά το αξίωμα "ότι πληρώνεις παίρνεις", αν και τα αξιώματα δε χρειάζονται απόπδειξη. Όπως ο Καρεμπέ, ο Ριβάλντο, ο Τζιοβάνι και άλλοι τέτοιοι παίχτες ξέρεις ότι θα σου βγούνε, δε χρειάζονται χρόνο προσαρμογής, δένουν αμέσως με την ομάδα και είναι οι καλύτεροί σου παίχτες παίχτες από το πρώτο τους παιχνίδι, έτσι και ο Κοβάσεβιτς με θητεία στη Γιουβέντους και μια ζωή στην Ισπανία δε μπορούσε να μη βγει. Τέτοιοι παίχτες έχουν μηδενικό ρίσκο. Για κάποιους άλλους πρέπει να περιμένουμε να περάσει ένας χρόνος να προσαρμοστούν στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα, μετά άλλος ένας να προσαρμοστούν στην ελληνική πραγματικότητα και πάει λέγοντας. Δηλαδή για να πετάξεις τη μπάλα στα 10 μέτρα στο συμπαίκτη σου σωστά και όχι να τη στείλεις του διαόλου τη μάνα, πρέπει να έχεις προσαρμοστεί στην ομάδα?
Τέλοσπάντων, περιμένουμε τώρα να μεταμορφωθεί ξανά ο Ολυμπιακός στο παιχνίδι με τη Λάτσιο, όπως έχει κάνει στα προηγούμενα 4 παιχνίδια στο c.l..

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2007

Καλοκαιρινές διακοπές για πάντα


Το ημερολόγιο δείχνει 21 Νοεμβρίου. Η θερμοκρασία έξω έχει πέσει αισθητά. Νομίζω χθες έπεσε και λίγο χιονόνερο. Παρ'όλ'αυτά όμως, στην αθλητική σκηνή μυρίζει καλοκαίρι.
Πρώτο θέμα εδώ και μέρες είναι οι μεταγραφές. Ήδη κοντεύουμε το διψήφιο αριθμό ονομάτων, αλλά αυτό δε σημαίνει τίποτα, αφού τα καλοκαίρια φτάνουμε σε τετραψήφια νούμερα. Η αγωνιστική απραξία και η έλλειψη σοβαρών ειδήσεων, ουσιαστικά δεν αφήνει επιλογή σε όσους πρέπει κάθε μέρα να λένε κάτι για τις ομάδες, παρά μόνο τις μεταγραφές. Εσωτερικές και εξωτερικές. Σε λίγο θα αρχίσουμε να συζητάμε για προπονητικά κέτρα.
Εντάξει, δεν είναι και εντελώς έρημο το τοπίο από αθλητικά, αλλά η Εθνική φρόντισε να εξασφαλίσει την πρόκριση από καιρό και μπράβο της, οπότε τα τελευταία της παιχνίδια και λόγω δυναμικότητας αντιπάλων, καλώς θεωρούνται ως φιέστες. Κάπου πήρε το μάτι μου, ότι θα είμαστε στο 1ο γκρουπ δυναμικότητας στην κλήρωση για το επόμενο Euro, κάτι που σημαίνει ότι θα αποφύγουμε τα σούπερ μεγαθήρια της Ελβετίας, της Αυστρίας και της Ολλανδίας. Μιλάμε για το δυνατότερο 1ο γκρουπ στην ιστορία.
Για τον Ολυμπιακό, εκτός από τα μεταγραφικά και μέχρι να αρχίσει η ομάδα να ρολάρει, καλύτερα να μασάμε παρά να μιλάμε. Ήττες από τον Αστέρα και ισοπαλίες με Εργοτέλη δεν είναι για να τις σχολιάζουμε. Δηλαδή τι να πω...Ντροπή για την εμφάνιση, αίσχος για την αδυναμία κυριαρχίας στον αγωνιστικό χώρο? Ειλικρινά, πιστεύω ότι οι παίχτες δεν τρελάθηκαν κι από τη χαρά τους με αυτά τα αποτελέσματα και θέλουν και οι ίδιοι νίκες. Δεν έχει νόημα να τους κατακρίνουμε ή να επισημαίνουμε τι ελλείψεις έχει η ομάδα. Η ομάδα είναι αυτή που είναι και έτσι θα πορευτεί τουλάχιστον μέχρι τα χριστούγεννα. Χρειάζεται στήριξη γιατί στο διάστημα που ακολουθεί κρίνεται η συνέχεια στην Ευρώπη.

Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2007

Ολυμπιακός - Ρεάλ


Δε λέω, ίσως ο Ολυμπιακός όντως χρειαζόταν να πάρει έναν ακόμα κεντρικό αμυντικό το καλοκαίρι. Εδώ όμως, απ'ότι φαίνεται, χρειάζεται όχι ένας, αλλά 3-4 ακόμα. Ποιος να το περίμενε ότι θα τραυματίζονταν όλοι. Ούτε καν οι μαντικές ικανότητες γνωστών ολυμπιακών δε μπορούσαν να το δουν αυτό.
Παρ'όλ'αυτά, ο Ολυμπιακός στάθηκε καλά σήμερα και πήρε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Η αλήθεια είναι ότι το φοβόμουν το σημερινό παιχνίδι, όχι μόνο για ήττα, αλλά κάτι χειρότερο από μια απλή ήττα. Για τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι όμως στην Ευρώπη, η ομάδα με εξέπληξε ευχάριστα. Όλα είναι στο χέρι του Ολυμπιακού ακόμα και αυτό είναι πολύ σημαντικό.

ΥΓ1: Δε χρειάζεται και μεγάλη προσπάθεια για να μαντέψει κάποιος ότι σε πράσινα πρωτοσέλιδα αύριο θα γίνεται λόγος για το 8-0 της Μπεσίκτας, που έσπασε το προηγούμενο ρεκόρ του Ολυμπιακού. Ίσως τα ίδια πρωτοσέλιδα να αναφέρουν κάπου και το σκορ του σημερινού αγώνα, αν και είναι άνευ σημασίας.

ΥΓ2: Κάτι πήρε το αυτί μου..."πάμε όπως με το Λεβαδειακό" είναι το σύνθημα στο πράσινο στρατόπεδο. Αν κάποιος κοιτάξει με προσοχή τη βαθμολογία, θα παρατηρήσει την ομάδα της Λιβαδειάς να φιγουράρει στην τελευταία θέση. Οπωσδήποτε μια νίκη με το Λεβαδειακό μπορεί να αποτελέσει μελλοντικό μπούσουλα. Ήταν και η καλύτερη φετινή εμφάνιση, τι να λέμε τώρα...

Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2007

Επίθεση vs τσούκου-τσούκου


Όταν κάποια ομάδα παίρνει νέο προπονητή, είθισται να παρουσιάζεται και να κάνει τις πρώτες του δηλώσεις. Κλασσικά σκηνικά, τα έχουμε δει χιλιάδες φορές.
Στην παρουσίαση αυτή, ο καινούριος προπονητής αναφέρεται στους στόχους της ομάδας κτλ κτλ και κάποιος κάποια στιγμή τον ρωτάει για τη φλοσοφία του και τον τρόπο που θέλει η ομάδα να παίζει. Εκεί η απάντηση είναι σχετικά σίγουρη. Οι περισσότεροι θα πουν ότι η ομάδα τους θέλει να παίζει επιθετικό ποδόσφαιρο, να βάζει γκολ και να χαίρεται ο κόσμος. Η γνωστή φράση "καλύτερα 4-3 παρά 1-0". Και χαίρονται μετά όλοι, που ο προπονητής θα κάνει την ομάδα να βάζει πολλά γκολ (το ότι θα τρώει κιόλας δεν τους πολυνοιάζει τη δεδομένη χρονική στιγμή).
Από την άλλη πλευρά είναι η σταθερή αξία του τσούκου-τσούκου, όπου το μισό-0 είναι ο θρίαμβος που όλοι θέλουν. Βέβαια, είναι δύσκολο να βγει ένας προπονητής και να πει ότι θα παίζει κατενάτσιο και ότι θέλει κυρίως να μην τρώει γκολ και αν βάζει έχει καλώς, αν όχι δε θα χάνει τουλάχιστον.
Ο Ολυμπιακός φέτος, έχει κάνει μια μεγάλη προσπάθεια ανανέωσης, με σκοπό να φτιάξει μια ομάδα που θα παίζει θεαματικό επιθετικό ποδόσφαιρο, για να ικανοποιεί τον κόσμο του. Για να μην επαναληφθούν τα περσινά, που, ενώ το πρωτάθλημα κατέληξε πιο άνετα ίσως από κάθε άλλη φορά στον Πειραιά, κανείς δεν ήταν στο τέλος ευχαριστημένος.
Εκ των μέχρι τώρα αποτελεσμάτων, η φιλοσοφία του "καλύτερα 4-3" εφαρμόζεται με επιτυχία στο αμυντικό κομμάτι. Ο Ολυμπιακός τρώει γκολ σε κάθε αγώνα. Βάζει πάντως γκολ και σε κάθε αγώνα, αλλά τα χαλάει λίγο στη σούμα στο τέλος, όπου αυτά που έβαλε δεν είναι πάντα περισσότερα από αυτά που έφαγε. Πιστεύω ότι κάποια στιγμή αυτή η μαθηματική λεπτομέρεια θα τακτοποιηθεί και τα πράγματα θα πάρουν το δρόμο τους.
Το θέμα όμως είναι, ότι δεν υπάρχει 3ος δρόμος για μια ομάδα. Ή θα παίζει με επιθετική φιλοσοφία και θα τα τρώει εύκολα, ή θα παίζει με αμυντικούς προσανατολισμούς και θα χρειάζεται αίτηση με χαρτόσημο 50 λεπτά για να φάει αλλά και να βάλει γκολ. Να βάζει η ομάδα 4 σε κάθε παιχνίδι και να μην τρώει κανένα είναι κάτι που απλά δε γίνεται.
Τα παιχνίδια του Ολυμπιακού είναι πραγματικά πιο ενδιαφέροντα σε σχέση με πέρσι. Ενώ πέρσι ένας αγώνας του Θρύλου σου έλυνε το πρόβλημα της αϋπνίας και ταυτόχρονα σου έσπαγε τα νεύρα, φέτος σε κάνει καρδιακό και εξακολουθεί να σου σπάει τα νεύρα. Τι να κάνουμε τώρα...Το σπάσιμο νεύρων είναι μια θυσία που πρέπει να κάνει ο οπαδός κάθε ελληνικής ομάδας μάλλον και όχι μόνο ου Ολυμπιακού.

ΥΓ: Με εντυπωσίασε ο ΠΑΟΚ χθες. Με εντυπωσίασε επίσης η έλλειψη διάθεσης του Ολυμπιακού να πιέσει έστω και ελάχιστα στην άμυνα και η τάση του να κάθεται και να περιμένει κάθε φορά που έχανε τη μπάλα. Ελπίζω αυτό να ήταν κάτι σα συντήρηση δυνάμεων ή δοκιμή τακτικής για τον επόμενο αντίπαλο, με τον οποίο νομίζω ότι η ισοπαλία θα ήταν ιδανικό αποτέλεσμα.

Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2007

Παράκρουση

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν δικαιολογίες. Οι τελευταίες μέρες (και οι τελευταίες εβδομάδες γενικά), είναι περίεργες για όλους.
-Περίεργες για τους ολυμπιακούς γιατί: έγινε το 1ο διπλό στην ιστορία του Ολυμπιακού στο champions league, με όχι κάποια τυχαία ομάδα. Ήρθε μια φοβερή εμφάνιση μέσα στο Μπερναμπέου, μετά από μεγάλα λόγια των παιχτών της ομάδας και υπεβολικά αισιόδοξων απαιτήσεων του κόσμου για ένα διπλό ακόμα και ενώ όλοι περίμεναν ότι θα διασυρθεί ο Ολυμπιακός, λόγω της άγνοιας κινδύνου που έδειχνε και θα γύρναγε με την ουρά στα σκέλια.
-Περίεργες για τους παναθηναϊκους γιατί: φαίνεται να χάνουν το μοναδικό τους στήριγμα όλων αυτών των χρόνων, που βλέπουν τους τίτλους με τηλεσκόπιο. Το στήριγμα της ευρωπαϊκής ομάδας, του ευρωπαϊκού ονάματος, που το ξέρουν όλοι. Ταυτόχρονα, ο αιώνιος και μισητός αντίπαλος φαίνεται να παίρνει αυτή τη θέση και να ξεφεύγει λίγο ως μέγεθος.
-Περίεργες για τους αεκτζήδες γιατί: νομίζουν ότι μπορεί να αντέξει μια ομάδα που δεν παίζει καλά μέχρι τώρα ως το τέλος. Και ο Ολυμπιακός το έκανε πέρσι, αλλά μετρώντας ήδη 9 πρωταθλήματα. Γενικά είναι η τρίτη της παρέας και αν και ξεπερνάει σταθερά των Παναθηναϊκό, δε θα είναι ποτέ μία από τους "αιώνιους". Άσχετα αν τρέφει ψευδαισθήσεις ότι όλοι την κυνηγάνε. Στην πραγματικότητα, κανείς δεν ασχολείται.
Τις περίεργες αυτές μέρες, δε μπορούν να τις διαχεριστούν όλοι το ίδιο καλά. Από τους γαύρους, άλλοι κοιτάνε άφωνοι και επεξεργάζονται ακόμα τα καινούρια δεδομένα, άλλοι έχουν κλείσει θέση για τον τελικό στη Μόσχα και τραπέζι στα μπουζούκια για μετά.
Οι παναθηναϊκοί, προσπαθούν να μειώσουν τη Ρεάλ και τη Βέρντερ για να πουν ότι δεν έγινε και τίποτα. Πάλι 4άρα ο ευρωθρήνος, μόνο το τριφύλλι κέρδισε στην Ευρώπη, αυτός είναι ο ευρωπαίος. Είναι μια μερίδα οπαδών που και μόνο ότι μπαίνει στη διαδικασία να συγκρίνει την, έστω χειρότερη τα τελευταία χρόνια, ΡΕΑΛ, με τον Ολυμπιακό, κατευθείαν, χάνει την επαφή με την πραγματικότητα και αποδεικνύει το αντίθετο από αυτό που θέλει. Η νίκη επί της Αμπερντίν, που τερμάτισε μόλις 19 βαθμούς πίσω από την πρωταθλήτρια Σελτικ, προφανώς και έκανε μεγαλύτερη αίσθηση από την αναμενόμενη 4άρα που έφαγε ο Ολυμπιακός. Αλλά να μου πεις, και ο ΠΑΟ 17 βαθμούς πίσω από τον πρωταθλητή δεν τερμάτησε? Η Αμπερντίν είναι η αντίπαλος που του ταιριάζει και σ'αυτήν έριξε 3 γκολάκια χθες.
Τι να πει κανείς για την ΑΕΚ...Αντιμέτωπη με το ευρωπαϊκό μεγαθήριο της Ελφσμποργκ, κατάφερε να μείνει ζωντανή, με κορυφαίους τους αμυντικούς της, τον τερματοφύλακα και τα δοκάρια. Και σε συνθετικό χλοοτάπητα. Και χωρίς το Ρίμπο. Έγραψε ιστορία με χρυσά γράμματα.
Αυτό είναι το ωραίο με τον αθλητισμό. Είναι χόμπι και υποτίθεται σε κάνει να αισθάνεσαι ωραία. Άρα σου δίνει το δικαίωμα να παραποιείς τα πράγματα όπως εσύ χρειάζεσαι για να αισθανθείς τελικά καλά.

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2007

Όργια


...κάνει η φαντασία κάποιας συγκεκριμένης εφημερίδας τον τελευταίο καιρό.
Τα πρώτα συμπτώματα έχουν ξεκινήσει πριν πολλές μέρες, τα πράγματα όμως σοβάρεψαν επικίνδυνα τώρα τελευταία.
Με αποκορύφωμα το σημερινό πρωτοσέλιδο, όπου λέει ότι η Σαχτάρ θα πάρει τον Τοροσίδη και θα δώσει πίσω το Νέρι. Και μέσα σε όλη αυτή την παράνοια, υπάρχει και το ενδεχόμενο ανταλλαγής με Χαριστέα(?!). Πριν μέρες όμως, οι "ασπιρίνες" της Bayer, δεν ξεκόλλαγαν τα μάτια τους από τον Τοροσίδη. Φαίνεται μπήκε σφήνα η Σαχτάρ, δίνει το Νέρι (μια από τις ακριβότερες μεταγραφές στην Ευρώπη το καλοκαίρι) και γίνεται ανταλλαγή με Χαριστέα στο καπάκι, μιας και ο Ρεχάγκελ είχε προτίνει αυτόν τον σουπερ-υπερπαιχταρά των 5 ηπειρων σε κόκκινο στέλεχος. Και όλα αυτά, τα αποκαλύπτει η εφημερίδα "το γατόνι". Α!Υπάρχει και το άλλο θέμα, όπου τη μία μέρα η μεταγραφή Κυριάκου χαλάει τις οικονομικές ισορροπίες στην άμυνα μαζί με τον Άντζα και την άλλη ο Ίβιτς περιμένειτο οκ για να κάνει τη μεταγραφή. Παράνοια!

Ρωτήσαμε τους ειδικούς ψυχολόγους-ηλεκτρολόγους-μηχανολόγους από το ΜΙΤ και μας είπαν ότι αυτή η μορφή ψύχωσης είναι ένα συνηθισμένο φαινόμενο του καλοκαιριού, ίσως λόγω της ζέστης που επικρατεί στην ηλιόλουστη χώρα μας. Μπορεί όμως να παρατηρηθεί οποιαδήποτε εποχή του χρόνου, ελλείψει άλλων θεμάτων που αφορούν την εμπορικότερη ομάδα. Αυτό που χρειάζεται σε αυτές τις περιπτώσεις είναι κατανόηση και το παλιό, κλασσικό και πολύ επιτυχημένο γιατρικό: να λέμε πάντα ναι, ό,τι και να μας λένε.

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2007

Αφιέρωμα


Σήμερα, η ταπεινή παράγκα μου έχει την τιμή να κάνει αφιέρωμα στον μεγαλύτερο Ολυμπιακάρα alive, στον Μπάμπη Χριστόγλου.
Τον άνθρωπο, που, πάνω απ'όλα, αφιλοκερδώς , λέει συνέχεια πόσο ολυμπιακάρας είναι και μάλιστα έχει βγάλει μπλουζάκια, dvd, βιντεοκασσέτες, εφημερίδες, συλλεκτικά τεύχη και άλλα πολλά χρήσιμα προϊόντα, που έναντι συμβολικού αντιτίμου πουλάει σε μας, τους απλούς φιλάθλους.
Ο Μπάμπης όμως, δεν είναι πάντα καλός. Όταν χρειάζεται ή όταν τον αναγκάζουν, γίνεται πολύ σκληρός. Ποιος τον είδε και δεν τον φοβήθηκε τότε. Όταν πχ, φωνάζει όλο το καλοκαίρι, κάθε καλοκαίρι εδώ και χρόνια, ότι η ομάδα θέλει αμυντικό, αλλά η διοίκηση επιδεικτικά τον αγνοεί, είναι να μη γίνει ο Μπάμπης τούρκος?
Όταν φωνάζει ο Μπάμπης για ανανέωση εδώ και χρόνια και πάει ο πρόεδρος και παίρνει μόλις 11 παίχτες, από τους οποίους μόνο οι 5 είναι στην 11αδα, είναι να μη γίνεται έξαλλος? Δίκαια διαμαρτύρεται ότι δεν είναι κανένας πίσω από Τζόρτζεβιτς, Γκαλλέτι, Λούα Λούα, ότι η ομάδα δεν έχει επιτελικό μέσο (που πάλι ο Μπάμπης φώναζε ότι έπρεπε να πάρουμε, αλλά μάταια), ότι δεν έχει εναλλακτικούς κεντρικούς αμυντικούς. Άρα, μπορεί να πήραμε 11 παίχτες, στην πραγματικότητα όμως έπρεπε να πάρουμε τουλάχιστον 16 παίχτες.
Δε μπορώ να πω όμως. Όταν τα πράγματα πάνε καλά, σπάνια μεν αλλά πού και πού συμβαίνει, ο Μπάμπης χαίρεται με την ομάδα. Όπως χάρηκε με το 2πλό στη Βέρντερ, όπου το κείμενο που έγραψε ξεχείλιζε από γνήσια χαρά, ταυτόχρονα όμως, με τη φωνή της λογικής, αφενός απέδιδε την επιτυχία στους παίχτες και όχι στον προπονητή ή στην ομάδα συνολικά, αφετέρου, προειδοποιούσε ότι θέλει προσοχή. Όπως προειδοποιεί από τότε και σε καθημερινή βάση, ότι πρέπει να προσγειωθούν οι παίχτες. Γιατί στην πρώτη γκέλα που θα γίνει, και είναι σίγουρο ότι θα γίνει κάποια στιγμή, ο Μπάμπης πρώτος θα βγει και στεναχωρημένος θα πει "εγώ σας τα έλεγα", "εγώ τα έλεγα για το Λεμονή", "εγώ τα έλεγα ότι θέλαμε άλλους τόσους παίχτες", "εγώ θέλω το καλό του Ολυμπιακού γι'αυτό κάνω κριτική που τα εκμηδενίζει όλα, ακόμα κια μετά από τις μεγαλύτερες επιτυχίες".
Γι'αυτό ο Ολυμπιακός έχει ανάγκη το Μπάμπη. Για να μη μας αφήνει να χαρούμε, επειδή όλα μπορεί να καταστραφούνε. Επειδή ο Μπάμπης βλέπει κινδύνους, που απλοί φίλαθλοι σαν εμάς που βλέπουμε μπάλα μόλις 20 χρόνια, δε μπορούμε να καταλάβουμε.
Πάω να πάρω τώρα ένα μπλουζάκι από το Μπάμπη για να παρηγορηθώ, επειδή μπορεί να μην κερδίσουμε τη Ρεάλ μεθάυριο, αλλά ο Μπάμπης μας τα'λεγε...

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2007

Ο μεγάλος περίπατος του Θρύλου


Χθες ο Ολυμπιακός κέρδισε τον Πανιώνιο με το εντυπωσιακό 4-1, που δε νομίζω ότι ανταποκρίνεται πολύ στην πραγματικότητα.
Ο Ολυμπιακός χρειάζτηκε να παίξει μόλις 20 λεπτά σύνολικά σχετικά καλή μπάλα, για να καθαρίσει το ματς.
Μπήκε δυνατά, και δεν εννοώ το γκολ του Λούα Λούα, που μάλλον δεν ήταν δουλεμένο στην προπόνηση, αλλά γενικά, μέχρι το 15', έγιναν κάποιες ευκαιρίες, αλλάχτηκαν κάποιες μπαλιές (θυμίζω ότι πέρσι, το ρεκόρ συνεχόμενων σωστών πασών σε αγώνα του Ολυμπιακού πρέπει να ήταν 3: βολέ ο τερματοφύλακας, στραβοκλοτσιά κάποιος, συχνά ο Ρίμπο, γκολ κάποιος άλλος, πάλι συχνά ο Ρίμπο...).
Ο Θρύλος έχει μια τάση να κάθεται μόλις νιώσει λίγο άνετα σε κάποιο σημείο του αγώνα. Έτσι έγινε χθες, από το 15' που η ομάδα φαινόταν να ελέγχει τα πάντα, μέχρι την ισοφάριση, αν και προηγήθηκαν κάποιες ευκαιρίες του Πανιωνίου. Ως γνωστόν όμως, ο Θρύλος δεν ξυπνάει με ευκαιρίες, αλλά με γκολ.
Μετά την ισοφάριση έγιναν μαγικά πράγματα. Η μία ομάδα εξάφανίστηκε από το γήπεδο. Ο Χουντινιακός Ν.Σμύρνης, ξαφνικά, απλά δεν υπήρχε. Αν εξαφανίστηκε μόνη της ή αν την εξαφάνισε ο αντίπαλος, είναι ένα ερώτημα. Η συνέχεια πάντως είναι γνωστή.
Το συμπέρασμα: τα παιχνίδια του πρωταθλήματος πριν από αυτά της Ευρώπης είναι πάντα μα πάντα επικίνδυνα. Όσο κι αν λένε όλοι ότι το μυαλό τους είναι συγκεντρωμένο, το λένε για να το ακούσουν πρώτα οι ίδιοι, μήπως και πραγματικά συγκεντωθούν και σταματήσουν να σκέφτονται το "διπλό στο Μπερναμπέου Θρύλε ολέ ολέ". Επομένως, επειδή ο Πανιώνιος είναι ο περσινός 5ος και μια καλή και δουλεμένη ομάδα, ο Ολυμπιακός το πήγε πολύ καλά το παιχνίδι.

ΥΓ1: Όχι ότι το 1ο μας διπλό στην Ευρώπη μας έκανε ομάδα, αλλά εγώ τουλάχιστον χαίρομαι όταν βλέπω δηλώσεις από τους αντιπάλους μας στο champions league ότι ό Ολυμπιακός θέλει προσοχή. Τώρα, αν θα φάμε πολλά γιατί εμείς είμαστε σίγουροι για το 2πλό και οι αντίπαλοι όντως μας προσέξουν, είναι άλλο θέμα.

ΥΓ2: Όταν αργότερα η ΑΕΚ θα κλαίει και θα κατηγορεί τη διαιτησία για την απώλεια και του φετινού τίτλου, καλό είναι να θυμάται αγωνιστικές σαν τη σημερινή.

ΥΓ3: Επίσης καλό, θα ήταν να θυμούνται και οι Παναθηναϊκοί αγωνιστικές σαν τη σημερινή, όταν θα βγαίνουν τρίτοι, για να ξέρουν ότι δε φταίει και γι'αυτό ο Ολυμπιακός και η παράγκα. Βγάζουν πρωτοσέλιδα για τις καραγκιοζιές της Σαχτάρ σε ένα φιλικό, αλλά όχι για την εύνοια της ΑΕΚ σε επίσημο αγώνα του πρωταθλήματος, που είναι και ο βασικός τους αντίπαλος για τη 2η θέση.

Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2007

Αφοπλιστική


Πριν τον αγώνα, ούτε περίμενα ούτε καιγόμουν να κερδίσει η Ελλάδα την Τουρκία.
Όμως, η Εθνική δεν νίκησε έτσι απλά. Κυριάρχησε. Βλέποντας τον αγώνα, ενώ στην αρχή παρακολουθούσα σχετικά αδιάφορος, όσο περνούσε η ώρα παθιαζόμουν περισσότερο, βλέποντας την Εθνική να παίζει έτσι όπως είχαμε καιρό να τη δούμε.
Η παραδοχή των Τούρκων της ανωτερότητας της ομάδας μας, ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Η αναγνώριση από τον αντίπαλο είναι που σφραγίζει μια ολοκληρωτική επικράτηση.
Καταλαβαίνω σε ένα βαθμό τον Δέλλα, που ξέσπασε μετά τον αγώνα και έχει δίκιο σε όσα είπε σχετικά με τη συμπεριφορά του ζώου filathlous ellinikous, της συνομοταξίας των ανθρωποειδών, το οποίο αποθεώνει μετά από μια νίκη και φτύνει μετά από την ήττα. Το θέμα όμως είναι ότι το ζώο αυτό δε συμπεριφέρεται έτσι μόνο σε ότι έχει να κάνει με τα αθλητικά και την αγαπημένη του ομάδα, αλλά γενικά είναι έτσι σε οτιδήποτε κάνει, οπότε στην πραγματικότητα δε μπορεί κανείς να το κατηγορήσει.


ΥΓ: Κάθε μέρα με εκπλήσσουν οι δημοσιογράφοι στο πόσο γελοίοι μπορούν να γίνουν και στο πόσο ηλίθιους μπορούν να θεωρούν εμάς, τους άσχετους κοινούς θνητούς. Δε θυμάμαι ρε παιδιά, αλλά από πότε ο Ψωμιάδης είναι ο καταλληλότερος να κάνει δηλώσεις μετά από κάποιο αθλητικό γεγονός? Δε μιλάω για τον Μάκαρο, που έχει κάθε δικαίωμα να κάνει ό,τι του κατέβει και να μη δίνει λογαριασμό σε κανέναν, αλλά για εκείνον που βγήκε νομάρχης στη Σαλονίκη , αλλά αν ρωτήσεις οποιονδήποτε Σαλονικιό αρνείται ότι τον ψήφισε. Μάλλον, ο συγκεκριμένος Ψωμιάδης, δικαιούται να σχολιάζει αθλητικά δρώμενα όταν ταυτόχρονα αποτελούν εθνικές υποθέσεις υψίστης σημασίας, όπως το χθεσινό παιχνίδι, όπου πήραμε την Πόλη, αναστήθηκε ο Μαρμαρωμένος βασιλιάς, ξανάνθισε η μηλιά και όλα αυτά τα ωραία. Και αν δε μιλήσει κάποιος ακροδεξιός γι'αυτά, τότε ποιος θα μιλήσει? Αλλά τι φταίει κι αυτός, όταν του πάνε το μικρόφωνο μπροστά και τον ρωτάνε?

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2007

Άλλα λόγια ν'αγαπιόμαστε

Η κακομοιριά προσωποποιημένη.Όταν όλοι γελάγανε με τις γελοιότητες, η "πράσινη" έβρισκε ευκαιρία να βγάλει τα κόμπλεξ της και κυρίως, να αλλάξει θέμα από τον εμφύλιο στον ΠΑΟ, ειδικά μετά τις εντυπώσεις που λένε ότι έκλεψε ο Τζιγγεράκος.
Ναι, όντως η Ευρώπη μας πήρε χαμπάρι, την προηγούμενη Τρίτη το βράδυ, τότε που η "πράσινη" δεν κατάλαβε τίποτα...


Και το ανέκδοτο της ημέρας.Μας έρχεται από την "αθλητική Μακεδονίας-Θράκης". Και καλά, την έκαναν την έρευνα όποτε την έκαναν, τί τη δημοσίευσαν? Άνθρωποι είμαστε, λάθος ερωτηματολόγια βάζουμε. Αλλά ως εκεί.
Δύο μέρες λοιπόν, μετά την τεσσάρα από το Θρασύβουλα, ο ΠΑΟΚ είναι έτοιμος για τα μεγάλα σαλόνια. Πρόσεξε όμως ΠΑΟΚ...Αν ο Ηρακλής σωθεί τελικά, ίσως σου κλέψει τη μπουκιά από το στόμα.
Ρε τι λένε οι άνθρωποι?!...

Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2007

ΑΥΤΟ είναι το πραγματικό σκάνδαλο


Και όχι κάτι άλλα που βγήκαν μέσα στη βδομάδα.
Ο Αστέρας πήρε κάλπικη νίκη με τον Παναθηναϊκό, βάζοντας γκολ με πέναλτι που προήλθε από ανύπαρκτο πλάγιο. Δε συζητάμε για τον ορισμό του πέναλτι στο 94φεύγα, όπου ο Σαλπιγγίδης ήταν μόλις 3 μέτρα από τη μπάλα, σε προφανή θέση για γκολ και ο αντίπαλός του τον τίναξε με βία στον αέρα, αναγκάζοντάς τον να κάνει μια σβούρα και να σωριαστεί ημιλιπόθυμος.
Αν αυτό δεν είναι σφαγή, τότε τί είναι? Αν δε μπορεί να πάρει η μεγαλύτερη ομάδα με τους χιλιάδες φίλοι ένα απλό πέναλτι στις καθυστερήσεις με μια νεοφώτιστη ομάδα, τότε τί κάνουμε? Και το λέω για να το ακούσω κι εγώ, εδώ στην παράγκα.

Το highlight του αγώνα ήταν όταν ο Τίμιος-πρώην(γιατί στην ξενιτιά ωρίμασε και δεν τα κάνει πια αυτά) κωλοτούμπας-Καραγκούνης φώναζε στο Λαζαρίδη ότι κάνει θέατρο. Μπα σε καλό του, μας έκανε και γελάσαμε και σήμερα.

Αρρώστια


Από το σημερινό πρωτοσέλιδο της Αθλητικής Ηχούς. Μιας εφημερίδας που σχεδόν όλη την εβδομάδα αγνοούσε την ύπαρξη μιας ομάδας γνωστής ως "Ολυμπιακός" και των αγωνιστικών της πεπραγμένων. Καλά έκανε. Οπαδικός τύπος είναι κι αυτός κι όλος ο υπόλοιπος και προφανώς το αγοραστικό της κοινό δεν ενδιαφέρεται να μάθει για άλλες ομάδες πέραν αυτής που υποστηρίζει.
Όμως, μετά από μια βδομάδα σιωπής, η σιωπή έσπασε. Και τι βρήκε να πει? Αυτή την πατάτα.
Το θέμα χρήζει ιατρικής παρακολούθησης. Σοβαρά.

Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2007

Τουμπεκί ψιλοκομμένο


Πολλοί θέλουν να γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη. Του την έχουν στημμένη σε κάθε γωνία και με κάθε ευκαιρία πετάνε λίγο δηλητήριο.
Το καλό είναι ότι όταν ο χαλίφης σοβαρευτεί, οι χαλίφηδες-wannabes κρύβονται εκεί που ο ήλιος δε λάμπει.
Περιμένω όμως να βγει και ο Σουλτάνος κάποια στιγμή και να πει ότι ο χαλίφης δεν κουνιέται από τη θέση του.

Ο Ολυμπιακός έπαιξε καλά από το 1ο μέχρι το τελευταίο λεπτό. Αν δεν έπαιζε όπως έπαιξε στο α' ημίχρονο, δεν θα υπήρχε το β' έτσι όπως το είδαμε. Αν ο προπονητής είχε βάλει αυτούς που έπαιξαν από το 70 και μετά από την αρχή, το παιχνίδι δε θα ήταν ίδιο. Έβαλε αυτούς που έπρεπε όταν έπρεπε. Χωρίς αμφιβολία, άλλες φορές σου βγαίνουν αυτά που κάνεις και άλλες όχι. Τίποτα όμως χθες δεν ήταν στην τύχη (εκτός από καναδυό κεφαλιές που απέκρουσε ο Νικοπολίδης πάνω στη γραμμή).
Ο Τάκης (ξανα)γράφει το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία του συλλόγου.

ΥΓ: Κάποιοι χθες έχασαν το δεκανίκι που χρησιμοποιούσαν εδώ και πάνω από 10 χρόνια, για να καλύπτουν τις αδυναμίες τους. Ας είναι. Αυτά παθαίνεις όταν θες να ψοφήσει η αγελάδα του γείτονα αντί να πάρεις και συ καμιά της προκοπής.

Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2007

Η υπομονή και η μνήμη του χρυσόψαρου


Χρόνια τώρα ακούμε ότι ο Ολυμπιακός βασίζεται σε ένα κορμό παιχτών, πάνω κάτω ίδιο, τα τελευταία 10 χρόνια, με τον οποίο μέχρι και πέρσι μπορούσε σχετικά περπατώντας και έχοντας ταυτόχρονα και τάσεις αυτοκτονίας, να παίρνει το πρωτάθλημα. Ο κορμός αυτός, έφτασε τα -άντα και πολύ λογικά υπήρξε η απαίτηση να γίνει ανανέωση.
Η μαγική αυτή λέξη ακούγεται κάθε καλοκαίρι εδώ και τουλάχιστον 3 χρόνια και νομίζω ότι τελικά έγινε, λίγο πέρσι και πολύ φέτος.
Όλα καλά ως εδώ. Όλοι χαρήκαμε που έγινε τελικά αυτή η ανανέωση και μάλιστα με παίχτες που υπόσχονται αρκετά σε σχέση με την ποιότητα του ποδοσφαίρου που μπορούν να παίξουν. Το "ότι πληρώνεις παίρνεις" ίσχυε πάντα και εξακολουθεί να ισχύει, καμιά φορά όμως κάποιος πρόεδρος κάποιας ΠΑΕ το ξεχνάει και αρχίζει να παίζει λόττο. Το λόττο όμως θα σου κάτσει μία φορά και αν. Εμάς μας έκαστε ο Τουρέ, μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας.
Μετά λοιπόν από αυτή την ανανέωση, όλοι συμφωνήσαμε ότι χρειάζεται χρόνος να δέσει η ομάδα, να παίξει έτσι όπως οι περισσότεροι πιστεύουμε ότι μπορεί να παίξει. Γιατί το παν είναι οι θεαματικές νίκες και όχι μόνο οι νίκες, εξ'ου και πέρσι, παρ'ότι πρωταθλήτρια η ομάδα αποδκιμαζόταν, αφού σε κάθε αγώνα μας έβγαζε την πίστη ανάποδα.
Κι ενώ συμφωνήσαμε ότι πρέπει να είμαστε λίγο υπομονετικοί φέτος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα βάλουμε 5ετή πλάνα και άλλα τέτοια εξωγήινα (το πρωτάθλημα πρέπει να θεωρείται αυτονόητος και δεδομένος στόχος όταν παίζεις με τους τυφλούς και είσαι ο μονόφθαλμος), παραλίγο να σπάσουμε τα ρεκόρ του Σάντος και του Μπάκε στον πράσινο πάγκο.
Και πώς να μη γίνει αυτό, όταν ο Λεμονής από τη στιγμή που ήρθε πέρσι, θεωρείται ότι έχει ημερομηνία λήξης κάπου στα τέλη Οκτώβρη, χωρίς όμως να ξέρουμε τότε ότι θα πάρουμε 10+ παίχτες το καλοκαίρι. Φτάσαμε κάθε ματς να θεωρείται δείγμα γραφής του Λεμονή και να θεωρείται αποτυχία αν η καινούρια φετινή ομάδα δεν παίζει σε ΚΑΘΕ αγώνα το διαστημικό ποδόσφαιρο που έπαιξε με τον ΟΦΗ.
Δεν ξέρω αν είμαι υπερβολικά αισιόδοξος που πιστεύω πολύ στην ομάδα, αλλά μ'αρέσει κιόλας που έχουμε έναν Έλληνα-οπαδό προπονητή. Το θέμα είναι να συνεχίσουμε να τον έχουμε και μεθαύριο και να το ξέρει κι ο ίδιος, ότι δεν εξαρτάται από το κάθε αποτέλεμσα η παραμονή του.
Μόνο αν κάπου μετά το χειμώνα δεν έχει τελειώσει το πρωτάθλημα (όπως γίνεται εδώ και κάποια χρόνια) δικαιολογούνται σκέψεις για αλλαγή. Και φυσικά αμείλικτη κριτική από του χρόνου.
Τώρα μόλις θυμήθηκα όμως, ότι το πρωτάθλημα ήδη τελείωσε και η ΑΕΚ πανηγυρίζει τον πρώτο τίτλο εδώ και 13 χρόνια. Ξεχάστηκα ρε παιδιά. Άκυρα όλα τα παραπάνω.

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2007

Σοβαρότητα πάνω απ'όλα


Η 3η αγωνιστική ξεκινάει σε λίγη ώρα. Θα ήθελα να παρακαλέσω να μην έχουμε άσεμνες συμπεριφορές κατά τη διάρκεια των πανηγυρισμών. Γιατί, ο δικαστής που είναι για τα πανηγύρια, ο αθλητικός δικαστής, τα βλέπει όλα και δεν του ξεφεύγει τίποτα.

ΥΓ1: Είχε κι ένα δίκιο ο δικαστής-πανηγυρτζής εδώ που τα λέμε. Το πρωτοσέλιδο του Πρωταθλητή που προκάλεσε το όλο θέμα είναι το πρώτο πρωτοσέλιδο στην παγκόσμια ιστορία του σύμπαντος που είχε σεξουαλικό υπονοούμενο. Χωρίς καμία υπερβολή. Δεν έχω ξαναματαδεί κάτι τέτοιο. Τώρα θα αναγκαστώ , εκεί που έπαιρνα της αθλητικές μου εφημερίδες να διαβάσω όσο θα είμαι στο κατηχητικό, να πάρω κάτι άλλο.

ΥΓ2: Συγκινητική ήταν η συμπαράσταση του κόσμου του Παναθηναϊκού στην υποδοχή αυτού του κουτσάλογου, του Γιασικεβίτσιους. Του είπαν με τον τρόπο τους "δεν πειράζει που δε μπορείς να πάρεις τα πόδια σου, εμείς θα σου δώσουμε 3,5 εκατ. ευρώ φέτος κι άλλα τόσα του χρόνου, για να το ξεχάσεις".

ΥΓ3: Έτσι και πάρει ο Ολυμπιακός τον Ουέμπερ, περιμένω ανάλογη συμπαράσταση από τον ερυθρόλευκο λαό σ'αυτό το νέο παιδί, που σίγουρα θα είναι τρακαρισμένο, καθ'ότι μικρό και άβγαλτο.

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2007

Οι βαθμοί της Ελλάδας


Εδώ και λίγα χρόνια, ως γνωστόν, η Ελλάδα έχει κάθετη πορεία στη βαθμολογία της UEFA που αφορά στους συλλόγους. Και λόγω αυτής της κάθετης πτώσης, κάθε χρόνο είναι ακόμα πιο δραματικές οι εκλήσσεις των ειδικών προς τις ελληνικές ομάδες, έτσι ώστε να μαζέψουν βαθμούς.
Επειδή ο Ολυμπιακός έχει μια τάση στην Ευρώπη να μην κερδίζει ούτε στους αγώνες, ούτε στα χαρτιά, ούτε στην αγάπη, πολλοί τον κατηγορούν ότι είναι ο κύριος φταίχτης, μιας και τελειώνει κάθε χρονιά με όλο και λιγότερες επιτυχίες.
Αυτός είναι ο ένας τρόπος να δει κάποιος τα πράγματα.
Υπάρχει όμως και ο σωστός τρόπος να δει κάποιος τα πράγματα, που ξεφεύγει από αυτή τη λογική. Τη λογική δηλαδή, ότι πρέπει ο Ολυμπιακός να ενδιαφερθεί αν η Ελλάδα βγάζει 1 ή 2 ομάδες στο champions league, ή αν θα βγαίνει και ο 6ος στο UEFA. Και γιατί να το κάνει αυτό? Σαν σύλλογος τι κέρδος θα έχει αν βγαίνει άλλη μία ή άλλες τρεις ελληνικές ομάδες στο champions league?
Αντιθέτως, με δεδομένο το πρωτάθλημα κάθε χρονιά, τον Ολυμπιακό τον συμφέρει να παίζει από αρχές Αυγούστου στα προκριματικά με κάποια ανύπαρκτη ομάδα από τη Μάλτα και αφού την περάσει με κάποια άλλη ανύπαρκτη ομάδα από τη Λιθουανία, να μαζεύει πόντους ο ίδιος (αφού είτε νικάς τη Λιχτενχτάιν Γιουνάιτεντ είτε νικάς τη Ρεάλ με 3 γκολάκια μέσα στο Μπερναμπέου, τους ίδιους βαθμούς παίρνεις), να ανεβαίνει στα γκρουπ δυναμικότητας και να τους γράφει τους άλλους κανονικά.
Το αν θα βγάλει η Ελλάδα και δεύτερη ομάδα στο champions league, είναι κάτι που αφορά τον δεύτερο. Άρα ας κανονίσει την πορεία του ο επίδοξος δεύτερος και ας κοιτάξει να μαζέψει βαθμούς, γιατί δεν τον βλέπω πολύ καλά.

Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2007

Η πιο αντικειμενική ανάλυση του χθεσινού ημιτελικού


Εντελώς αντικειμενικά, οι Ισπανοί είναι οι μεγαλύτεροι καραγκιόζηδες του παγκόσμιου μπάσκετ. Με πολύ μεγάλη διαφορά από τον 2ο που ούτε καν ξέρω ποιος είναι. Είναι οι παγκόσμιοι πρωταθλητές της γελοιότητας. Η παραπάνω φωτογραφία είναι από την αίθουσα τροπαίων της Ισπανικής ομοσπονδίας μπάσκετ. Ειλικρινά.
Μα καλά, δε ντρέπονται καθόλου? Δε βρέθηκε ένας να πει "ρε παιδιά, μας βλέπουνε...". Παίζεις στην έδρα σου, με ένα γήπεδο να ουρλιάζει υπέρ σου. Θεωρητικά και από τα μέχρι τώρα αποτελέσματα και πρακτικά έχεις την καλύτερη ομάδα. Έχεις μέχρι τώρα σε όλα τα παιχνίδια τους διαιτητές μαζί σου. Τους έχεις μαζί σου και στον συγκεκριμένο αγώνα, σε σημείο που ό,τι ζητάς στο δίνουν, με αποτέλεσμα να τους φέρεις σε τόσο δύσκολη θέση, που , αν και είναι μαζί σου, σου δίνουν τεχνική ποινή για θέατρο. Και αυτό συμβαίνει τη 20η φορά που κάνεις θέατρο, γιατί μέχρι τώρα πήρες όλα τα σφυρίγματα. Κάνεις τον τζάμπα μάγκα και πουλάς ψευτοτσαμπουκά σε κάθε φάση, ξέροντας ότι έχεις ασυλία...
Κάπου μέσα σε όλα αυτά υπάρχει και ένα όριο, το οποίο, όχι απλά έχεις ξεπεραστεί, αλλά το έχεις αφήσει χιλιόμετρα πίσω.

Μπορεί η εθνική μέχρι τώρα να μη βλεπόταν, να έπαιζε το πιο άναρχο μπάσκετ που υπάρχει (τόσο άναρχο που μπροστά του το ΝΒΑ μοιάζει με σεμινάριο πειθαρχείας και απόλυτης εφαρμογής συστημάτων), να κατάφερε μαζί με το πιο άναρχο να παίζει και το πιο στατικό μπάσκετ που υπάρχει (τόσο στατικό που μπροστά του το σκάκι μοιάζει με χολυγουντιανή ταινία δράσης), να κέρδισε όλα τα παιχνίδια με τη βοήθεια της τύχης, καμιά φορά και των διαιτητών και με την ψυχή στο στόμα, μπορεί όλοι οι παίχτες να ήταν αγνώριστοι και να σέρνονταν, αλλά...
Αλλά χθες, εγώ τουλάχιστον, χάρηκα την εθνική που είδα. Δεν κέρδισε, όμως με έπεισε ότι έκανε ό,τι μπορούσε και το έκανε πραγματικά καλά. Χθες δε με πείραξε που δεν κερδίσαμε εμείς. Αυτά συμβαίνουν στον αθλητισμό και στις καλύτερες οικογένειες. Με πείραξε που κέρδισαν οι γελίοι. Τουλάχιστον, όπως λέμε και μετά από κανένα ποδοσφαιρικό ντέρμπι ότι κέρδισε το ποδόσφαιρό, χθες το βράδυ κέρδισε το θέατρο και ο κινηματογράφος.

ΥΓ: Τι περίμενες ρε Παπαλουκά στην τελευταία φάση που σου έφυγε η μπάλα από τα χέρια? Αυτά παθαίνεις όταν το μυαλό σου το έχεις στα συνδικαλιστικά, στις απεργίες και στα δικαιώματα των παιχτών της Α2. Σωστά Φίλιππα?

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2007

Η μικρή ΑΕΚ στο λιβάδι


Μπορεί να βλέπω θεωρίες συνωμοσίας εκεί που δεν υπάρχουν, όμως ξέρω ένα πράγμα. Η ΑΕΚ έχει παίξει δύο επίσημα παιχνίδια μέχρι τώρα. Αντιμετώπισε μια, κατά γενική ομολογία, πολύ καλύτερη ομάδα, αλλά τα πήγε χειρότερα απ'ότι φανταζόταν.
Μετά το 1ο παιχνίδι, στο οποίο τα πράγματα πήγαν σχετικά καλά, όλοι στάθηκαν στην καλή εμφάνιση της ομάδας και είπαν ότι υπάρχει κι ο επαναληπτικός. Έτσι κι αλλιώς, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Άρα, από το 1ο παιχνίδι, η ΑΕΚ ίσως και να κέρδισε σε αυτοπεποίθηση και ψυχολογία. Παρ'όλ'αυτά, ο Ρίμπο, όταν έγινε αλλαγή, ξίνισε λίγο. Σίγά το νέο, θα μου πείτε και θα έχετε δίκιο, αλλά φέτος είχε εννοηθεί ότι λόγω της καλής σχέσης Ριβάλντο-Φερρέρ, τέτοια ζητήματα δε θα είχε η ΑΕΚ και θα λύνονταν όλα με πολιτισμένες συζητήσεις, χωρίς να βγει κάτι προς τα έξω. Γι'αυτό και έσπευσαν οι κίτρινες εφημερίδες την επομένη, να τονίσουν ότι δεν υπάρχει θέμα με τον Ριβάλντο.
Το 2ο παιχνίδι ήταν πιο περίεργο από το 1ο. Αν και εντός έδρας, τα πράγματα πήγαν πολύ χειρότερα, αλλά από τη μία η αντίδραση του κόσμου και από την άλλη ο Παυλής, έδωσαν το δικαίωμα στο φίλαθλο κόσμο να κάνει πως ξέχασε το σκορ και να ασχοληθεί με άλλα θέματα γύρω από το ματς, που έτσι κι αλλιώς γινόταν σε φορτισμένη ατμόσφαιρα. Και πάλι μπορεί να πει κανείς, ότι στο ψυχολογικό τομέα η ΑΕΚ μπορεί να κέρδισε κάτι, παρά τη συντριβή. Όμως, αντί για το Ρίμπο, ήταν ο Φερρέρ αυτή τη φορά που έκανε φάουλ. "Ψώνισα από καλάθι", είπε και συνέχισε "και το καλάθι δεν έχει και πολύ ΑΑΑ πράμα, τι θέλατε να κάνω?". Έλα όμως, που το καλάθι έχει και αυτιά και ακούει. Σα να μην έφτανε αυτό, ο Σέρρα βρήκε και γιατί έχασε το ματς. Ο λόγος είναι ένας και μοναδικός και λέγεται Σέζαρ. Γιατί αν δεν έκανε το πέναλτι, όλα θα ήταν διαφορετικά. Η Σεβίλλη θα σταματούσε αυτομάτως να είναι κλάσεις ανώτερη και η πιο φορμαρισμένη ομάδα τα 2 τελευταία χρόνια και ίσως το θαύμα που όλοι περίμεναν να ερχόταν. Αλλά όοοολα αυτά άλλαξαν τη στιγμή που ο Σέζαρ άπλωσε το ξερό του. Αυτός και μόνο φταίει. Ο Φερρέρ πάντως δε φταίει με τίποτα για μια ντροπιαστική ήττα, ή τουλάχιστον έτσι πρέπει να λέμε. Ευτυχώς, πάλι οι κίτρινες εφημερίδες, πάνω που ο κόσμος είχε αρχίσει να προβληματίζεται, πρόλαβαν να διαβεβαιώσουν ότι και πάλι δεν υπάρχει θέμα και είναι όλα εντάξει και με τον Ζεράλδο-από το πανέρι-Άλβες και με τον Ζούλιο-εσύ φταις για όλα-Σέζαρ.
Βλέπω συννεφάκια πάνω από τη χαρωπή οικογένεια της ΑΕΚ...

ΥΓ:Πάλι καλά που υπογράφηκε η συμφωνία για το γήπεδο. Τώρα, μια εβδομάδα πριν τις εκλογές, ήταν ώριμες οι συνθήκες. Βασικά τώρα είναι ώριμες οι συνθήκες για τα πάντα, οπότε όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε. Βουρ!

Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2007

Το άσπρο μαύρο


Το ποδόσφαιρό είναι ο βασιλιάς των σπορ και συγκινεί πολλά εκατομμύρια κόσμο σε ολόκληρο των πλανήτη. Και το πιο ωραίο στοιχείο του ποδοσφαίρου είναι ότι όλα αυτά τα εκατομμύρια κόσμου, αν και μπορεί να βλέπουν τον ίδιο αγώνα, έχει ο καθένας τη δική του άποψη για αυτό που είδε. Έτσι κι εγώ έχω την άποψή μου για το ντέρμπι, που φυσικά είναι και η μόνη σωστή άποψη που θα ακούσετε.
Είδα τον αγώνα από το 1ο μέχρι το τελευταίο λεπτό και άκουσα και τις περισσότερες δηλώσεις μετά τον αγώνα. Αυτό που κατάλαβα αμέσως είναι ότι στον πάγκο του Παναθηναϊκού δεν υπήρχε τηλεόραση ή αν υπήρχε δεν έπιανε καλά τη ΝΕΤ. Είναι ένα θέμα που πρέπει να το κοιτάξουν οι υπέυθυνοι της ομάδας. Η έλλειψη αυτή φάνηκε από τις δηλώσεις του κόουτς-Ζοζέ, ο οποίος μάλλον χάζευε εν ώρα εργασίας κάποιο άλλο παιχνίδι, στο οποίο η ομάδα με τα πράσινα μπορεί να ήταν καλύτερη από την ομάδα με τα κόκκινα για 70 λεπτά και στο 20λεπτο που η κόκκινη ομάδα ήταν καλύτερη, έκανε κάποιες "μικροευκαιρίες", αλλά σε καμία περίπτωση δεν κυνήγησε τη νίκη, παρά μόνο έψαχνε την ισοπαλία. Αυτά πρέπει να έγιναν στο παιχνίδι που έβλεπε ο κόουτς-Ζοζέ, όμως σε καμία περίπτωση δεν έγιναν στο παιχνίδι της λεοφόρου.
Υπάρχει και το άλλο ενδεχόμενο. Όντως ο Ζοζέ, έχοντας μια άλλη ποδοσφαιρική φιλοσοφία, να θεωρεί ότι η ομάδα του παίζει καλά όταν ο αντίπαλος κάνει μόνο 6 κλασσικές ευκαιρίες και η ομάδα του, παρά την κατοχή, δεν ελέγχει το παιχνίδι και κάνει μία ευκαιρία από φάουλ. Κι όλα αυτά εντός έδρας. Μπορεί. Δεν είμαι Πορτογάλος, δε μπορώ να ξέρω. Νομίζω πάντως, ότι για τον Παναθηναϊκό θα ήταν καλύτερο να συμβαίνει το 1ο ενδεχόμενο.

ΥΓ: Μετά το χθεσινό παιχνίδι της ΑΕΚ, έχω μπει σε βαθύ προβληματισμό. Μήπως έχει χαλάει η δική μου τηλεόραση τελικά? Μήπως μεταφέρθηκα σε ένα παράλληλο σύμπαν, όπου ο σκοπός του παιχνιδιού ¨ποδόσφαιρο" είναι να φας όσα πιο πολλά γκολ μπορείς? Μήπως γι'αυτό παραληρούσαν ευτυχισμένοι οι χιλιάδες αεκτζήδες μετά το θριαμβευτικό 1-4? Και καλά να είναι το πρόβλημα στην τηλεόραση, κάπου θα τη φτιάξω. Από το παράλληλο σύμπαν πώς γυρίζουνε πίσω?...

ΥΓ2: Έχει καταντίσει κουραστικό, μετά από κάθε μετάδοση της ΝΕΤ να σχολιάζουμε τους μεταδοτές. Ότι και να πω για το παιδί αυτό που μετέδιδε το ντέρμπι είναι λίγο. Απλά θέλω να τον ευχαριστήσω και νομίζω ότι μιλώ εκ μέρους ολόκληρης της φίλαθλης Ελλάδας, που μας έμαθε ότι τελικά είναι Ζέβλακοφ και όχι Ζεβλάκοφ όπως λέγαμε εμείς οι άσχετοι 2 χρόνια τώρα. Γι'αυτό, το παιδί αυτό ανέβηκε τόσο ψηλά μόνο με την αξία του και χωρίς κανένα μέσο. Γιατί είναι έξυπνο και όλοι οι υπόλοιποι είναι ηλίθιοι.

Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2007

Περνάει!...


...περνάει η μέλισσα.
Η μέλισσα μπορεί να περνάει, ο Ολυμπιακός είναι λίγο δύσκολο. Αλλά είναι παράδοση μετά από την κλήρωση, κάθε κλήρωση (ακόμα και με Μπάρτσα, Τσέλσι, Μίλαν να έπεφτε), να λέμε ότι περνάει. Όπως και αναμένεται να γράφουν αύριο τα πρωτοσέλιδα, σύμφωνα με το κληρονομικό μου χάρισμα.
Η ΑΕΚ είχε μια πιο βατή κλήρωση και είναι φυσικό, μιας και ήταν στο 2ο γκρουπ. Σίγουρα ο κόσμος της Στεάουα και της Σλάβια θα είναι μαζί της για τον επαναληπτικό.
Πάντως, αν έπρεπε να δώσω μια σειρά σύμφωνα με το ποιος έχει πιο πολλές πιθανότητες να περάσει, θα έλεγα μέλισσα(με διαφορά)>ένα λεοφορείο από τη στάση>Ολυμπιακός>ο κομήτης του Χάλεϊ>ΑΕΚ.

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2007

Απότομη προσγείωση











Μερικές φορές συμβαίνουν πράγματα, που μας επαναφέρουν στην πραγματικότητα. Που δείχνουν πόσο ασήμαντα είναι αυτά που συνήθως μας βασανίζουν.Όπως για παράδειγμα ένα ντέρμπι "αιωνίων" ή ένας προκριματικός για το champions league.
Αυτές τις μέρες έτυχε να συμβούν μαζεμένα τέτοια, πραγματικά σημαντικά, γεγονότα. Ήταν στραβό το κλίμα, το έφαγε κι ο γάιδαρος, που λένε.

Κυριακή, 19 Αυγούστου 2007

Ο ιδανικός προπονητής

Δε μπορώ να βλέπω το λάθος να γίνεται μπροστά στα μάτια μου και να μη μιλάω.
Γι'αυτό και είμαι αναγκασμένος να πάρω θέση στο θέμα του προπονητή στον Ηρακλή. Πήρανε λέει, τον Γιοβάνοβιτς.
Μα δε βλέπουν ότι και ο Γιοβάνοβιτς έχει όλα εκείνα τα στοιχεία με τα οποία κρίθηκε ο Βλάχος ακατάλληλος? Δηλαδή είναι άνθρωπος, μπορεί να μιλάει, το κακό είναι ότι μπορεί να απαντάει και το χειρότερο ότι καμιά φορά μπορεί να σκεφτεί και ακόμα ακόμα να έχει δική του άποψη.
Μετά από εμπεριστατωμένη έρευνα βρήκα και παρουσιάζω τον ιδανικό προπονητή για τον Ηρακλή (και για τις περισότερες ομάδες):

Δεν του λείπει τίποτα. Με το καπελάκι του, τη γραβατούλα του, το μοντέρνο κουστούμι του και κυρίως την άμεση συμμόρφωσή του στις εντολές της διοίκησης.

Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2007

Το αλατοπίπερο



Πολλοί ασχολούνται με τα φιλικά ή τα επίσημα παιχνίδια των ελληνικών ομάδων. Χάνουν το νόημα και την πραγματική ομορφιά του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Η ομορφιά αυτή εκφράζεται στο πρόσωπο του Αχιλλέα Μπέου.

Κατηγορώ και καταγγέλω τον Πανιώνιο που μας τον στέρησε τόσα χρόνια. Μια προσωπικότητα τέτοιου μεγέθους όμως, που συμπτωματικά κατέχει την απόλυτη γνώση γύρω από τη στρογγυλή θεά και άρα το δικαίωμα να επιβάλλει τις απόψεις του με κάθε τρόπο (υπάρχει ο καλός τρόπος, που ο άλλος απλά παραδέχεται το λάθος του και ο όχι και τόσο καλός τρόπος, που ο Αχιλλέας πρέπει να τον πείσει με επιχειρήματα),δε μπορεί να μείνει εκτός για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το ελληνικό πρωτάθλημα τον χρειάζεται περισσότερο από τους πόντους από τις ευρωπαϊκές νίκες. Τι να το κάνω εγώ αν βγάζουμε 1, 2 ή 12 ομάδες στο champions league, αν εντός συνόρων τα πράγματα είναι ανάλατα. Τι να το κάνω αν το γλυκό που τρώμε κάθε Τρίτη, Τετάρτη και μετά τα Χριστούγεννα, αν είμαστε τυχεροί, κάθε Πέμπτη μας βγαίνει ξινό, αν η σούπα κάθε σαββατοκύριακου δεν έχει αλατοπίπερο.

Περιμένουμε με αγωνία το επόμενο επεισόδιο. Κάτι παίρνει το αυτί μου για γκεστ σταρ Μάκαρο και δεν ξέρω τι να κάνω από την ανυπομονησία και τη χαρά μου!

Τρίτη, 14 Αυγούστου 2007

Αποκλειστικό


Σύμφωνα με απολειστικές πληροφορίες του "myparaga" από άνθρωπο που είναι μέσα στα πράγματα (ξέρω έναν τύπο που ξέρει έναν τύπο που ξέρει έναν τύπο που λέει ότι ξέρει κάποιον στην Πράσινη), μετά το πρώτο επίσημο παιχνίδι του Παναθηναϊκού, η Πράσινη θα δώσει μαζί με την εφημερίδα δώρο το 3τομο έργο "η ανάλυση του αγώνα", με πάνω από 3 χιλιάδες σελίδες και ανάλυση δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο.

Σωτήρη σοβαρέψου


Όχι Σωτήρη. Όχι.
Δες ξέρω πώς την είδες τη δουλειά, αλλά να μείνεις στο εξωτερικό δεν είναι μέσα στις επιλογές σου. Δύο είναι οι δρόμοι. Ολυμπιακός ή Παναθηναϊκός.
Μάλλον δεν έχεις καταλάβει ότι δε σου πέφτει και πολύ λόγος για το θέμα. Έχει ήδη αποφασιστεί από άλλους, αρμοδιότερους, πού θα συνεχίσεις.
Παραδέξου το Σωτήρη. Δεν έχει νόημα να προσπαθείς να αποφύγεις το πρόβλημα. Επιτέλους στάσου στο ύψος σου και διάλεξε τώρα.

Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2007

Κοσμική ανάλυση


Μου τράβηξε την προσοχή από το πρωτοσέλιδο της "Ένωσης", αυτό το κόκκινο πλαίσιο κάτω στη μέση, που λέει "Ξυπνήστε το Σύμπαν, βαρυσήμαντο άρθρο του Νάσου Λάμα".
Τύφλα να'χει ο άλλος Λάμα, ο Δαλάι, με τις κοσμικές του θεωρίες και την απόλυτη αλήθεια.
Τρίχες.
Η ΑΕΚ κρατάει τα κλειδιά του Σύμπαντος.

Ένας ένας παιδιά, μη σπρώχνεστε


Μάλιστα. Για να δούμε ποιος πραγματικά μπορεί να επιστρέψει.

Η 11άδα της Ριζούπολης, μαζί με τις αλλαγές, ήταν η εξής:
Νικοπολίδης, Σεϊταρίδης (75' Σάριτς), Φύσσας, Χένρικσεν, Κυργιάκος, Καραγκούνης, Μπασινάς, Μικάελσεν (52' Γκούμας), Κόλκα (52' Κωνσταντίνου), Λυμπερόπουλος, Ολισαντέμπε.

Έχουμε και λέμε.
Ο Νικοπολίδης δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να επιστρέψει, αν και είναι λίγο δύσκολο μιας και είναι 35 και παίζει και στον αιώνιο αντίπαλο και είναι και προδότης κτλ κτλ.
Ο Σεϊταρίδης είναι λίγο δύσκολο, αν οι ομάδες που τον έχουν, συνεχίζουν τις παράλογες απαιτήσεις τους, ζητώντας λεφτά για να τον δώσουν. Αλλά έτσι κι αλλιώς, η ομάδα έχει δεξί μπακ, εκτός αν η Χέρτα κάνει το μεγάλο μπαμ.
Ο Σάριτς αγνοείται. Αν τον βρούμε κάπου θα τον ενημερώσουμε ότι μπορεί πια να επιστρέψει κι αυτός στην ομάδα της καρδιάς του.
Ο Φύσσας ήδη γύρισε.
Ο Χένρικσεν σταμάτησε τη μπάλα.
Ο Κυργιάκος έχει πράσινη καρδιά και το χρώμα της καρδιάς του δε μπόρεσαν να το αλλάξουν ούτε κάτι προσφυγές στη ΦΙΦΑ. Αν δεν ερχόταν ο Σαριέγκι, θα ήταν ήδη στην Παιανία για προπονήσεις.
Ο Καραγκούνης γύρισε.
Ο Μπασινάς είναι παρόμοια περίπτωση με τον Κυργιάκο. Δε θυμάμαι να μπήκαν προσφυγές και ΦΙΦΑ στη μέση, γι'αυτό είναι ακόμα πιο εύκολη η επιστροφή του.
Ο Μικάελσεν πρέπει να σταμάτησε κι αυτός, θα σας γελάσω.
Ο Γκούμας δεν έφυγε ποτέ. Αλλά δε φταίει αυτός για τη Ριζούπολη, αφού όταν μπήκε ήταν πια αργά.
Ο Κόλκα είναι κάπου μαζί με Σάριτς και Μικάελσεν. Είπαμε, τους ψάχνουμε.
Μη λέμε τα ίδια με το Νικοπολίδη και για τον Κωνσταντίνου, που άλλωστε μετατράπηκε σε παλτό από τότε που άλλαξε φανέλα.
Ο Λύμπε έχει κάτι δουλειές στη Σεβίλλη. Μόλις γυρίσει βλέπουμε.
Ο Μανώλης απλά περιμένει το τηλεφώνημα. Τι είναι ένα υπεραστικό μέχρι την Ξάνθη...

Με λίγα λόγια, επιβεβαιώνεται πλήρως το ρεπορτάζ της Ηχούς, ότι Κυργιάκος και Μπασινάς θα μπορούσαν να ξαναφοράνε το τριφύλλι (+τον Ολιζαντέμπε λέω εγώ).

Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2007

Γερμανικό χιούμορ


Μπορεί να επικρατεί η εντύπωση ότι οι βοριοευρωπαίοι είναι κρύοι λαοί, χωρίς ιδιαίτερο χιούμορ και όρεξη για πλάκες.
Δεν ξέρω αν η Χέρτα είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα ή η απόδειξη ότι τελικά είναι πολύ πλακατζήδες οι άτιμοι οι Γερμανοί.
Δηλαδή συγνώμη, για να καταλάβω κι εγώ, υπάρχει κάποιος άνθρωπος που είδε σε κασέτες ή live παιχνίδια του Παναθηναϊκού πέρσι ή τα τελευταία χρόνια γενικότερα και από όλους ξεχώρισε τον Λουκά τον Βύντρα?!...

Παρασκευή, 3 Αυγούστου 2007

Mix grill


Πολλά και διάφορα έγιναν τις τελευταίες μέρες στην αθλητική επικαιρότητα. Τα περισσότερα χωρίς νόημα, είναι η αλήθεια, πράγμα που αφήνει περιθώρια στον καθένα να πει ό,τι του κατέβει.
Έτσι κι εγώ, ως ο καθένας, θα πω κάποια πράγματα που μου κατέβηκαν.
Η ΑΕΚ έπεσε από την Ακρόπολη σήμερα, έσπασε κανα-δυό πόδια και σίγουρα δε βρήκε πορτοφόλι, σε αντίθεση με τη Ρόζεμποργκ. Όπως και να'χει πάντως, όλα κρίνονται στο γήπεδο και είναι 11 αυτοί, 11 κι εμείς και τίποτα δεν έχει κριθεί και άλλα τέτοια που λέμε για να παρηγοριόμαστε....
Άκουσα κάτι δηλώσεις του ρεπόρτερ του ΠΑΟ στην ΕΡΑ, ο οποίος έλεγε ότι, σε σχέση με άλλες χρονιές, ο Παναθηναϊκός φέτος έχει τους περισσότερους παίχτες στην άμυνα και ειδικά κεντρικούς αμυντικούς. Και εκεί ανέφερε κάποια ονόματα (Σιόντης, Κατράνας) τα οποία δεν έχω ξανακούσει, αλλά είμαι σίγουρος ότι μπορούν να κάνουν πρωταθλητισμό αν χρειαστεί, από τη μια στιγμή στην άλλη. Ένα έχω να πω: να προσέχουμε τι λέμε στο ραδιόφωνο, γιατί είναι κόσμος εκείνη την ώρα που ακούει από το αυτοκίνητο και μπορεί να έχουμε κανένα ατύχημα. Όταν από τα γέλια δακρίζει κάποιος, όσο να'ναι, μειώνεται η ορατότητα.
Μιας και αρχίσαμε τα ανέκδοτα, ας πούμε ένα ακόμα.

Η σημερινή "ΗΧΩ" πρέπει να το κάνει επίτηδες, για να πάθουμε πονόκοιλο από τα γέλια. Μήπως έχει κάποια σύμβαση με κάποιο ιατρικό κέντρο? Δεν εξηγείται αλλιώς. Πρώτη φορά εδώ και καιρό είχε ως πρώτο θέμα ένα που σχετίζεται με τον Ολυμπιακό, αλλά το ακόμα καλύτερο είναι η προεκτάσεις που δίνει στο θέμα αυτό. Για επιστοφή Καστίγιο στην Ελλάδα και τί θα γίνει τότε κτλ κτλ. Ίσως ενδιαφερθεί κάποια ομάδα(όχι ο ΟΣΦΠ) να τον αποκτήσει πακέτο με τον Αλέφαντο. Κερασάκι στην τούρτα της "ηχούς" ήταν αυτό με τον Μίκολι. Ένα cult πρωτοσέλιδο, χωρίς αμφιβολία.
Χάρις την "ΗΧΩ" λοιπόν, δεν ξεχάσαμε σήμερα να ακούσουμε την ΠΑΡΑ πολύ σημαντική συνέντευξη τύπου του Καστίγιο. Πραγματικά, όλοι οι εχθροί του πάνε να σκάσουν. Όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά γιατί είδανε πόσο καλό είναι αυτό το παιδί και ότι ο Ολυμπιακός, εκτός από έναν μεγάλο -ίσως τον μεγαλύτερο στην ιστορία του- ποδοσφαιριστή, έχασε και έναν αδαμάντινο χαρακτήρα.

Τρίτη, 31 Ιουλίου 2007

Spoiler


Όπως είναι σε θέση να αποκαλύψει το "My paraga", αυτή είναι η ακτινογραφία του Ενακαρχίρε.
Ζητώ συγνώμη από την Αθλητική Ηχώ, που χάλασα την έκληξη και το σασπένς του ρεπορτάζ της. Αλλά εντάξει, απόγευμα είναι, όποιος ήταν να την αγοράσει, το έχει κάνει ήδη.

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2007

Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα


Η καλύτερη χρονιά του Καστίγιο ήταν η περσινή. Ίσως γιατί ήταν η πρώτη χρονιά που λογιζόταν στους βασικούς παίχτες και έπαψε να θεωρείται το μεγάλο ταλέντο, ο μικρός, που θα βοηθήσει μία στο τόσο.
Συμπτωματικά, πέρσι ήταν μια χρονιά που ο Ολυμπιακός (ξανα)πήρε άνετα το πρωτάθλημα, πλην όμως δεν άφησε ούτε έναν φίλο του ευχαριστημένο με το ποδόσφαιρο που έπαιξε, εξ'ου και τα γιουχαρίσματα στην απονομή.
Ο Καστίγιο είναι ένας παίχτης που μιλάει καλά δύο γλώσσες. Ελληνικά κι ισπανικά. Σε καμία από τις δύο δεν ξέρει τη λέξη "ομαδικότητα" ή "πάσα". Μάλλον, την "πάσα" την ξέρει γιατί τη ζητάει συνέχεια.
Μπορεί να φανεί ότι γίνεται απαξίωση ενός παίχτη τώρα που φεύγει.
Ευτυχώς όμως, δεν είναι έτσι. Και να είναι δηλαδή, από την πρώτη στιγμή έκανα ξεκάθαρη την υποκειμενικότητά μου...
Ο Καστίγιο πήγε στις διαπραγματεύσεις με τον Ολυμπιακό, ως ο νέος ηγέτης της ομάδας, ο ακριβότερος και άρα, ο καλύτερός της παίχτης.
Από πού κι ως πού? Δε μπορώ να θυμηθώ κάποιο παιχνίδι σημασίας που ο Καστίγιο να το πήρε μόνος του. Κάτι που ο Ριβάλντο έκανε πολλές φορές. Αλλά φυσικά δεν υπάρχει καμία σύγκριση. Για τον ίδιο τον Νέρι βέβαια, κάπου μέσα στο μυαλό του, είχε μπει η ιδέα ότι αυτός θα είναι ο διάδοχος του Ρίμπο στον Ολυμπιακό. Ξανά, από πού κι ως πού?
Όπως και να'χει, παραδέχομαι τη διοίκηση του Ολυμπιακού. Είτε έκανε εκβιασμό είτε όχι στον Νέρι για να πάει στη Σαχτάρ, ήταν η ίδια θύμα εκβιασμού του ίδιου του Καστίγιο και του πατέρα του, όταν επί 2 μήνες τώρα έβγαιναν σε κάθε διαθέσιμο ΜΜΕ και έλεγαν πως η ομάδα δεν πρέπει να κόβει την τύχη του ποδοσφαιριστή.
Έτσι κι έγινε...Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Κυριακή, 29 Ιουλίου 2007

Η σχετικότητα του χρόνου


Πρωτοσέλιδο της Πρασινης 14/7/07 : "ΕΡΧΕΤΑΙ, από ώρα σε ώρα τελειώνει του κεντρικού αμυντικού".
Πρωτοσέλιδο της Πράσινης 16/7/07: "Μεταγραφικό τσουνάμι! Εβδομάδα ανακοινώσεων ανοίγει για το τριφύλλι-έρχεται άμεσα ο πρώτος στόπερ".
Πρωτοσέλιδο της Πράσινης 18/7/07: ΕΚΛΕΙΣΕ! Συμφώνησε με κεντρικό αμυντικό που πετάει το Σάββατο για Ελβετία".
Πρωτοσέλιδο της Πράσινης 23/7/07: ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΠΑΚΕΤΟ. Ίσως και οι δύο στόπερ μέσα στην εβδομάδα".
Σήμερα, Κυριακή 29/7/97, δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα κάποιος, αλλά τουλάχιστον υπάρχουν κάποια καλά νέα. Η ομάδα του ΠΑΟ άρχισε να ρολάρει, που σημαίνει ότι ίσως και να μην υπάρχει ανάγκη μεταγραφών. Ευτυχώς, ο ΠΑΟ είναι ένα σωματίο όπου κυριαρχεί η λογική και όχι ο ενθουσιασμός. Περιμένουμε και βλέπουμε ή βλέποντας και κάνοντας.
Πάντως, αυτή η σειρά των πρωτοσέλιδων, οπού εδώ και 2 βδομάδες ανακοινώνεται ο κεντρικός αμυντικός του ΠΑΟ, με έκανε να σκεφτώ κάποια υπαρξιακά ερωτήματα…Τι είναι, αλήθεια, 2 βδομάδες μπροστά στην αιωνιότητα? Τίποτα. Ακόμα και σε 10 χρόνια να ανακοινώσει ο ΠΑΟ τον καινούριο του κεντρικό αμυντικό, στο κοσμικό ρολόι της αιωνιότητας θα έχουν περάσει λίγα λεπτά.
Άρα είναι όντως θέμα λεπτών οι ανακοινώσεις.

ΥΓ: Ένα πράγμα με ανησυχεί. Αν τελικά κλείσει ο αμυντικός και πετάξει για Ελβετία, μάλλον δε βρει κανέναν εκεί, γιατί κάποια στιγμή στο μέλλον, υποθέτω ότι θα γυρίσει η αποστολή στην Ελλάδα.

Σάββατο, 28 Ιουλίου 2007

Ο δεκάλογος...


...επιβίωσης στα φιλικά. Από την επιλογή αντιπάλου, μέχρι τη συνέντευξη τύπου μετά τον αγώνα.

1) Πάντα επιλέγουμε αντίπαλο που το πρωτάθλημά του ξεκινάει πιο νωρίς. Έτσι, είναι εξ'ορισμού πιο έτοιμος.
2) Φροντίζουμε ο αντίπαλος αυτός να είναι μικρής δυναμικότητας. Είπαμε, να είναι πιο έτοιμος, αλλά να μη φάμε και πολλά...
3) Προσπαθούμε να μη βάλουμε τα "ονόματα" της ομάδας και τις μεταγραφές όλες μαζί από την αρχή.
4) Στηριζόμαστε στους νέους και ελπιδοφόρους παίχτες του ρόστερ, οι οποίοι συνήθως αφήνουν άριστες εντυπώσεις και υπόσχονται πολλά. Τώρα αν θα παίξουν το πολύ σε έναν αγώνα της περιόδου, είναι άλλο ζήτημα.
5) Κάνουμε τουλάχιστον 10 αλλαγές.
6) Δείχνουμε ότι παρακολουθούμε το παιχνίδι με προσοχή, ενίοτε προβληματισμένοι, ενίοτε αστειευόμενοι μιας και το κλίμα είναι χαλαρό. Κρατάμε και καμιά σημείωση άμα τύχει.
7) Προσπαθούμε να μείνουμε ξύπνιοι και εμείς (του τεχνικού τιμ) και οι παίχτες. Να θυμόμαστε: ο καφές είναι φίλος μας.
8) Ξεκινάμε πάντα τη συνέντευξη μετά το παιχνίδι με τη φράση "είναι νωρίς ακόμα", η οποία αλλάζει σε "ήταν ένα παιχνίδι προετοιμασίας", όταν πρόκειται για τα τελευταία φιλικά της ομάδας.
9) Κάπου στη μέση, λέμε τη φράση "βγήκαν χρήσιμα συμπεράσματα".
10) Και τελειώνουμε με τη φράση "είμαστε σε καλό δρόμο".

Είμαστε έτοιμοι για το επόμενο φιλικό παιχνίδι.

Happy(?) end


Ο Καστίγιο μετά τη χθεσινοβραδινή συνάντηση με τη διοίκηση του Ολυμπιακού, είναι πια χαρούμενος. Αληθινά χαρούμενος. Την απογοήτευση του χθεσινού μεσημεριού "γιατί δεν τον εκτιμάνε", τη διαδέχθηκε η γνήσια χαρά.
Μάλλον το βράδυ τον εκτίμησαν περισσότερο, ξανακάνοντάς του την ίδια προσφορά. Γιατί ο Καστίγιο έχει συμβόλαιο, στο οποίο είχε γίνει αναπροσαρμογή πέρσι. Δεν υπήρχε λόγος να γίνει αναναπροσαρμογή. Εντάξει, η περσινή αναπροσαρμογή ήταν η αναγνώριση από το σύλλογο της προσφοράς του Νέρι στον Ολυμπιακό. Η αναναπροσαρμογή η τωρινή τί είναι? Κι εγώ χάρηκα που ο Νέρι βοήθησε το Μεξικό...
Ίσως ο Νέρι είχε το χρόνο να σκεφτεί, με την πλάτη στον τοίχο από το μεσημέρι μέχρι το βράδυ, λίγο πιο ώριμα. Να μαζευτεί, να μαζέψει και τους δικούς του, που μέχρι προχθές δήλωναν ότι το μέλλον του Νέρι είναι σε μεγάλο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα (το μεγάλο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το ξέρει?).
Φαντάζομαι ότι το σούπερ Ουκρανικό πρωτάθλημα, παρά το κύρος του και τις ιστορίες που θα είχε ακούσει ο Νέρι από τον Γιάγια που έφυγε τρέχοντας από τη Μέταλουργκ, αλλά και μια μεσαιομεσαία αγγλική ομάδα, δεν καλύπτουν τις φιλοδοξίες του πολύ (πάρα πολύ) Καστίγιο.
Βρε κοίτα να δεις πώς ωρίμασε ο Νέρι σε λίγες ώρες...

Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2007

Κίτρινη κάρτα


Μιλώντας για το πρωτοσέλιδο του Φως, να πω κάτι για τον Καστίγιο: Νέρι, δεν ήσουν καλό παιδί. Ντα ντα. Να μην το ξανακάνεις.
Ο Νέρι σήμερα έκανε εξωγηπεδικό φάουλ (όχι ότι και στον αγωνιστικό χώρο δε χτυπάει εκτός φάσης καμιά φορά στο ψαχνό, αλλά λέμε τώρα).
Βλέποντας τον Ολυμπιακό κάμποσα χρόνια, δε μπορώ να πω ότι η προσφορά του Καστίγιο ήταν τέτοια ώστε αυτός ο παίχτης να θεωρείται ο καλύτερος της ομάδας. Και πράγματι, δε θεωρείται από κανέναν, εκτός από τον εαυτό του και τον πατέρα-μάνατζέρ του. Επειδή όμως, έχω μια υποψία ότι στις υπόλοιπες χώρες δε πολυπαρακολουθούν το ελληνικό πρωτάθλημα (μα πώς μου ήρθε αυτό?), τον Καστίγιο πολλοί, μπορεί και οι περισσότεροι, τον γνώρισαν τώρα, στο Κόπα Αμέρικα, όπου έπαιξε πολύ καλύτερα απ'ότι παίζει συνήθως εδώ. Έτσι, ίσως πολλοί τον υπερεκτίμησαν βάζοντάς του μια μεγάλη τιμή. Αφού τόσα δίνουν, ο Ολυμπιακός να μην τα πάρει? Εγώ λέω να τα πάρει τώρα που γυρίζει.
Δε μπορεί όμως ο Καστίγιο να έχει ως επιχείρημα αυτές τις τιμές για να ζητάει συμβόλαιο. Γιατί εμείς εδώ τον ξέρουμε. Και δεν είναι ο παίχτης των 15 εκατομμυρίων, ούτε ο καλύτερος της ομάδας. Και σίγουρα δεν είναι σωστό να ξεκινάει μια διαδικασία σύγκρισης και να λέει "γιατί εγώ παίρνω τόσα και ο άλλος παίρνει παραπάνω και εγώ έβαλα πιο πολλά γκολ και το μαλλί μου δεν έχει πυτιρίδα και του άλλου έχει και μυρίζουν και τα πόδια του...".
Οπότε, Νέρι, βάλε λίγο νερό στο κρασί σου ή απόδειξε στο γήπεδο ότι είσαι ο καλύτερος παίχτης, γιατί μέχρι τώρα δεν έχει φανεί αυτό.

Big business


Είδα το σημερινό πρωτοσέλιδο του Φως (το φως, του φως, το φως, ω φως…). Και μου θύμισε το αγαπημένο παιδί της κερκίδας του ΣΕΦ και ταυτόχρονα των καλύτερο πελάτη του κυλικείου του ΣΕΦ, το Σοφοκλή Σχορτσιανίτη. Έτυχε κιόλας να δω μια αφίσσα από το μουντομπάσκετ της Ιαπωνίας, όπου ο Big Sofo ήταν ο μισός απ’ότι τώρα.
Ίσως χρειάστηκε να πάρει κάποια κιλά για να ανταποκριθεί στο ρόλο του στη διαφήμιση για καφέδες που κάνει τελευταία. Όλοι οι καλοί ηθοποιοί αλλάζουν για να ταιριάζουν στους ρόλους τους κάθε φορά.
Αυτό που μένει να κάνει ο Σοφοκλής για να ολοκληρώσει την εικόνα του ως αθλητικού προτύπου, είναι να αρχίσει αν διαφημίζει τσιγάρα. Απλά φανταστείτε την εικόνα: ο Σοφοκλής ντυμένος καουμπόικα, να καβαλάει τον ελέφαντά του (γιατί το άλογο είναι λίγο δύσκολο να σηκώσει το φορτίο), να βγαίνει από το ράτσο του στην έρημο της Νεβάδα και να κηνυγάει με το λάσσο του αγριόχοιρους. Και μόλις αρχίσει να δύει ο ήλιος, ανάβει μια φωτιά, βάζει τον αγριόχοιρο να ψήνεται, βγάζει από το σακίδιό του πίττες και τρώει home-made πιττόγυρα. Και μετά ένα τσιγάρο Marlboro…
Δεν ξέρω αν επιτρέπονται ακόμα οι διαφημίσεις τσιγάρων στο σινεμά, εγώ πάντως θα πλήρωνα εισητήριο μόνο και μόνο για να δω αυτή τη διαφήμιση. Μπορεί να άρχιζα και το κάπνισμα, δεν ξέρω.


ΥΓ: Παρακαλούνται οι διαφημιστικές που ενδιαφέρονται να με εντάξουν στο δυναμικό τους, όπως στείλουν email και μπορεί να το σκεφτώ.

Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2007

Η εκδίκηση


(φωτογραφία από τη στιγμή της αποβολής του Πλιάτσικα)
...είναι ένα πιάτο που (όσοι το έχουν φάει μάλλον) λένε ότι τρώγεται κρύο. Έτσι, 6 χρόνια μετά από εκείνη τη βραδιά που ο Δανιήλ (αν θυμάμαι καλά) δήλωνε ότι «μας μπέδρεψε το ότι η Γερμανία έμεινε με 10 παίχτες», εκεί που κανένας δεν το περίμενε, εκεί που όλοι λέγανε ότι θα είχε ξεχαστεί, η Ελλάδα εφάρμοσε το ίδιο σατανικό σχέδιο. Ο Πλιάτσικας, που είχε ένα σαρδώνιο χαμόγελο από την αρχή του αγώνα, τα είχε σκεφτεί όλα. Ήταν από τις κορυφαίες στιγμές αυτοθυσίας, εκείνη της δεύτερης κίτρινης, που από τον ίδιο τον παίχτη στέρησε τη συμμετοχή στον τελικό, αλλά ταυτόχρονα, γύρναγε οριστικά την πλάστιγγα του αγώνα υπέρ μας.
Γιατί εκείνη ακριβώς τη στιγμή, ξύπνησε ο εφιάλτης. Οι Γερμανοί ήξεραν ότι πια τίποτα δε μπορούσε να αλλάξει. Οι παίχτες τις εθνικής νέων της Γερμανίας, θα θυμούνταν όταν ήταν μικροί που είδαν εκείνο το παιχνίδι του 2001 στην τηλεόραση. Είναι γνωστό ότι η ιστορία κινείται σε κύκλους και επαναλαμβάνεται. Απλά μαθηματικά και ρουά ματ σε 2 κινήσεις.
Αυτό που μένει τώρα είναι να ξυπνήσει ο loser που οι Ισπανοί είχαν πάντα μέσα τους, αλλά φαίνεται ότι η εθνική νέων που έχουν το έχει ξεχάσει, γι’αυτό και έχει πάρει τις 3 από τις 5 τελευταίες διοργανώσεις. Όμως το πιστεύω, ότι αν κοιτάξουν βαθιά μέσα τους, θα δουν αυτό που χρόνια τώρα έχει δει και η εθνική των ανδρών. Ότι απλά, δε μπορούν να κερδίσουν. Είναι στο αίμα τους και στα γονίδιά τους. Δεν έχει νόημα να το αρνιούνται, κερδίζοντας το ένα πρωτάθλημα Ευρώπης μετά το άλλο. Πρέπει να αποδεχτούν αυτό που πραγματικά είναι και να είναι σίγουροι ότι εμείς θα τους αγαπήσουμε γι’αυτό.

Συγκίνηση



Μόνο αυτή η λέξη μπορεί να περιγράψει αυτά που αιστάνθηκα με το χθεσινό πρωτοσέλιδο της ΝΕΑΣ Ώρας για Σπορ. Είναι αλήθεια. ΟΛΗ η Γαλλία, στέκεται δίπλα στην ΑΕΚ και την προσπάθεια που κάνει ο ιστορικός σύλλογος να φτιάξει μεγάλη ομάδα. ΟΛΟΣ ο γαλλικός τύπος στρέφει τα πυρά του σ’αυτή την ακατανόμαστη ομάδα του Πριγκιπάτου, που χωρίς κανένα προφανή λόγο φυσικά, δε λέει να αφήσει ελεύθερο τον Βάργκας να πάει στην ομάδα της καρδιάς, τη μάνα-ΑΕΚ. Με ποιο δικαίωμα κρατάει όμηρο τον παίχτη? Με ποιο δικαίωμα κρατάει σε αγωνία ΟΛΟΚΛΗΡΗ τη Γαλλία, για το αν τελικά θα μπορέσει ο Βάργκας να πραγματοποιήσει το όνειρό του και να παίξει στην ομάδα που από μικρός υποστήριζε και όλα τα άλλα παιδάκια στην Αργεντινή τον κορόιδευαν όταν φάραγε μπλούζες με τον δικέφαλο?
Το θράσσος έχει όρια. Αφήστε επιτέλους, κύριοι της Μονακό, ελεύθερο το παιδί. Ακούστε όλο το γαλλόφωνο κόσμο που το φωνάζει και περιμένει να ξεχυθεί σαν εμετός στα Ιλίσια Πεδία μόλις ανακοινωθεί η μεταγραφή στον κιτρινόμαυρο σύλλογο.
Φτάνει πια!

Intro



Δεν είμαι αντικειμενικός φίλαθλος, είμαι οπαδός. Απλά τυχαίνει από την αντικειμενική μου φύση, ακόμα κι όταν ασχολούμαι με θέματα άλλων ομάδων εκτός της δικής μου, να μην κάνω ποτέ λάθος. Ένα περίεργο πράγμα...
Και επειδή νιώθω το χρέος, αφού εγώ τα ξέρω όλα, να μοιραστώ αυτή τη γνώση με τον κόσμο.
Νομίζω ότι η καταλληλότερη εποχή για αθλητικές συζητήσεις χωρίς κανένα νόημα, κάτι που οφείλω να ομολογήσω ότι αρέσει στους φανατισμένους όπαδούς σαν και του λόγου μου, είναι αυτή του καλοκαιριού, καλή ώρα. Γιατί τώρα μπορεί οποιοσδήποτε να πει οτιδήποτε, αφού όλοι ξεκινάνε ισόβαθμοι. Τώρα μπορεί ο κάθε οπαδός να κοροϊδεύει τους υπόλοιπους χωρίς κανένα ουσιαστικό πάτημα, αφού τίποτα δεν έχει αρχίσει. Τώρα είναι η ώρα που τα φιλικά βγάζουν πρωταθλητή και από μια φάση τους κρίνεται αν μια μεταγραφή είναι πετυχημένη.
Τώρα είναι η ώρα για να γεννηθεί το λιγότερο αντικειμενικό αθλητικό blog...