Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2007

Νέα νέα αρίθμηση

Η "νέα" αρίθμηση.

Μήπως χρειάζεται νέα "νέα" αρίθμηση?

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2007



Τ-Ε-Ρ-Α-Σ-Τ-Ι-Ο-Σ

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2007

Ασταδιάλα πια


Από τη σελίδα του sport24 για την τρέχουσα αγωνιστική της σουπερλίγκας. Βλέπουμε στιγμιότυπο από τον αγώνα Ολυμπιακός - Βέροια, με τον Ίβιτς(!) να κάνει άψογο κοντρόλ με το στήθος. Πάνω αριστερά η ημερομηνία λέει 25/11/07.


Τελικά η ταχεία κλήση είναι μια πολύ χρήσιμη λειτουργία που έχουν τα κινητά και ίσως κάποια σταθερά τηλέφωνα.
Παίζει ο Ολυμπιακός? Πολύ ωραία, έχεις ήδη περάσει στην ταχεία κλήση τον καρδιολόγο και είσαι έτοιμος, με το κουμπί στο χέρι. Αν και, όπως κάθε χρόνο που πρωτοχρονιές, δεκαπενταύγουστα κτλ μπλοκάρει το δίκτυο από τις πολλές κλήσεις, θα υπάρχει το ίδιο πρόβλημα. Είμαστε και πολλοί οι άτιμοι.
Ξανά ένα τεράστιο μπράβο στο Τάσαρο Πάντο, που ως αριστερό μπακ έκανε το Ρομπέρτο Κάρλος να φαίνεται λίγος (δε συζητάμε για Ραούλ Μπράβο ή Ντομί) και στον Κώστα Μενδρινό, το αιώνιο ταλέντο που βλέπαμε μόνο στα φιλικά και δεν τον ξαναβλέπαμε μέσα στη χρονιά, που έδειξε ότι το ποδόσφαιρο είναι απλό.
Επίσης, ο Κοβάσεβιτς απέδειξε για χιλιοστή φορά το αξίωμα "ότι πληρώνεις παίρνεις", αν και τα αξιώματα δε χρειάζονται απόπδειξη. Όπως ο Καρεμπέ, ο Ριβάλντο, ο Τζιοβάνι και άλλοι τέτοιοι παίχτες ξέρεις ότι θα σου βγούνε, δε χρειάζονται χρόνο προσαρμογής, δένουν αμέσως με την ομάδα και είναι οι καλύτεροί σου παίχτες παίχτες από το πρώτο τους παιχνίδι, έτσι και ο Κοβάσεβιτς με θητεία στη Γιουβέντους και μια ζωή στην Ισπανία δε μπορούσε να μη βγει. Τέτοιοι παίχτες έχουν μηδενικό ρίσκο. Για κάποιους άλλους πρέπει να περιμένουμε να περάσει ένας χρόνος να προσαρμοστούν στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα, μετά άλλος ένας να προσαρμοστούν στην ελληνική πραγματικότητα και πάει λέγοντας. Δηλαδή για να πετάξεις τη μπάλα στα 10 μέτρα στο συμπαίκτη σου σωστά και όχι να τη στείλεις του διαόλου τη μάνα, πρέπει να έχεις προσαρμοστεί στην ομάδα?
Τέλοσπάντων, περιμένουμε τώρα να μεταμορφωθεί ξανά ο Ολυμπιακός στο παιχνίδι με τη Λάτσιο, όπως έχει κάνει στα προηγούμενα 4 παιχνίδια στο c.l..

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2007

Καλοκαιρινές διακοπές για πάντα


Το ημερολόγιο δείχνει 21 Νοεμβρίου. Η θερμοκρασία έξω έχει πέσει αισθητά. Νομίζω χθες έπεσε και λίγο χιονόνερο. Παρ'όλ'αυτά όμως, στην αθλητική σκηνή μυρίζει καλοκαίρι.
Πρώτο θέμα εδώ και μέρες είναι οι μεταγραφές. Ήδη κοντεύουμε το διψήφιο αριθμό ονομάτων, αλλά αυτό δε σημαίνει τίποτα, αφού τα καλοκαίρια φτάνουμε σε τετραψήφια νούμερα. Η αγωνιστική απραξία και η έλλειψη σοβαρών ειδήσεων, ουσιαστικά δεν αφήνει επιλογή σε όσους πρέπει κάθε μέρα να λένε κάτι για τις ομάδες, παρά μόνο τις μεταγραφές. Εσωτερικές και εξωτερικές. Σε λίγο θα αρχίσουμε να συζητάμε για προπονητικά κέτρα.
Εντάξει, δεν είναι και εντελώς έρημο το τοπίο από αθλητικά, αλλά η Εθνική φρόντισε να εξασφαλίσει την πρόκριση από καιρό και μπράβο της, οπότε τα τελευταία της παιχνίδια και λόγω δυναμικότητας αντιπάλων, καλώς θεωρούνται ως φιέστες. Κάπου πήρε το μάτι μου, ότι θα είμαστε στο 1ο γκρουπ δυναμικότητας στην κλήρωση για το επόμενο Euro, κάτι που σημαίνει ότι θα αποφύγουμε τα σούπερ μεγαθήρια της Ελβετίας, της Αυστρίας και της Ολλανδίας. Μιλάμε για το δυνατότερο 1ο γκρουπ στην ιστορία.
Για τον Ολυμπιακό, εκτός από τα μεταγραφικά και μέχρι να αρχίσει η ομάδα να ρολάρει, καλύτερα να μασάμε παρά να μιλάμε. Ήττες από τον Αστέρα και ισοπαλίες με Εργοτέλη δεν είναι για να τις σχολιάζουμε. Δηλαδή τι να πω...Ντροπή για την εμφάνιση, αίσχος για την αδυναμία κυριαρχίας στον αγωνιστικό χώρο? Ειλικρινά, πιστεύω ότι οι παίχτες δεν τρελάθηκαν κι από τη χαρά τους με αυτά τα αποτελέσματα και θέλουν και οι ίδιοι νίκες. Δεν έχει νόημα να τους κατακρίνουμε ή να επισημαίνουμε τι ελλείψεις έχει η ομάδα. Η ομάδα είναι αυτή που είναι και έτσι θα πορευτεί τουλάχιστον μέχρι τα χριστούγεννα. Χρειάζεται στήριξη γιατί στο διάστημα που ακολουθεί κρίνεται η συνέχεια στην Ευρώπη.

Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2007

Ολυμπιακός - Ρεάλ


Δε λέω, ίσως ο Ολυμπιακός όντως χρειαζόταν να πάρει έναν ακόμα κεντρικό αμυντικό το καλοκαίρι. Εδώ όμως, απ'ότι φαίνεται, χρειάζεται όχι ένας, αλλά 3-4 ακόμα. Ποιος να το περίμενε ότι θα τραυματίζονταν όλοι. Ούτε καν οι μαντικές ικανότητες γνωστών ολυμπιακών δε μπορούσαν να το δουν αυτό.
Παρ'όλ'αυτά, ο Ολυμπιακός στάθηκε καλά σήμερα και πήρε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Η αλήθεια είναι ότι το φοβόμουν το σημερινό παιχνίδι, όχι μόνο για ήττα, αλλά κάτι χειρότερο από μια απλή ήττα. Για τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι όμως στην Ευρώπη, η ομάδα με εξέπληξε ευχάριστα. Όλα είναι στο χέρι του Ολυμπιακού ακόμα και αυτό είναι πολύ σημαντικό.

ΥΓ1: Δε χρειάζεται και μεγάλη προσπάθεια για να μαντέψει κάποιος ότι σε πράσινα πρωτοσέλιδα αύριο θα γίνεται λόγος για το 8-0 της Μπεσίκτας, που έσπασε το προηγούμενο ρεκόρ του Ολυμπιακού. Ίσως τα ίδια πρωτοσέλιδα να αναφέρουν κάπου και το σκορ του σημερινού αγώνα, αν και είναι άνευ σημασίας.

ΥΓ2: Κάτι πήρε το αυτί μου..."πάμε όπως με το Λεβαδειακό" είναι το σύνθημα στο πράσινο στρατόπεδο. Αν κάποιος κοιτάξει με προσοχή τη βαθμολογία, θα παρατηρήσει την ομάδα της Λιβαδειάς να φιγουράρει στην τελευταία θέση. Οπωσδήποτε μια νίκη με το Λεβαδειακό μπορεί να αποτελέσει μελλοντικό μπούσουλα. Ήταν και η καλύτερη φετινή εμφάνιση, τι να λέμε τώρα...

Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2007

Επίθεση vs τσούκου-τσούκου


Όταν κάποια ομάδα παίρνει νέο προπονητή, είθισται να παρουσιάζεται και να κάνει τις πρώτες του δηλώσεις. Κλασσικά σκηνικά, τα έχουμε δει χιλιάδες φορές.
Στην παρουσίαση αυτή, ο καινούριος προπονητής αναφέρεται στους στόχους της ομάδας κτλ κτλ και κάποιος κάποια στιγμή τον ρωτάει για τη φλοσοφία του και τον τρόπο που θέλει η ομάδα να παίζει. Εκεί η απάντηση είναι σχετικά σίγουρη. Οι περισσότεροι θα πουν ότι η ομάδα τους θέλει να παίζει επιθετικό ποδόσφαιρο, να βάζει γκολ και να χαίρεται ο κόσμος. Η γνωστή φράση "καλύτερα 4-3 παρά 1-0". Και χαίρονται μετά όλοι, που ο προπονητής θα κάνει την ομάδα να βάζει πολλά γκολ (το ότι θα τρώει κιόλας δεν τους πολυνοιάζει τη δεδομένη χρονική στιγμή).
Από την άλλη πλευρά είναι η σταθερή αξία του τσούκου-τσούκου, όπου το μισό-0 είναι ο θρίαμβος που όλοι θέλουν. Βέβαια, είναι δύσκολο να βγει ένας προπονητής και να πει ότι θα παίζει κατενάτσιο και ότι θέλει κυρίως να μην τρώει γκολ και αν βάζει έχει καλώς, αν όχι δε θα χάνει τουλάχιστον.
Ο Ολυμπιακός φέτος, έχει κάνει μια μεγάλη προσπάθεια ανανέωσης, με σκοπό να φτιάξει μια ομάδα που θα παίζει θεαματικό επιθετικό ποδόσφαιρο, για να ικανοποιεί τον κόσμο του. Για να μην επαναληφθούν τα περσινά, που, ενώ το πρωτάθλημα κατέληξε πιο άνετα ίσως από κάθε άλλη φορά στον Πειραιά, κανείς δεν ήταν στο τέλος ευχαριστημένος.
Εκ των μέχρι τώρα αποτελεσμάτων, η φιλοσοφία του "καλύτερα 4-3" εφαρμόζεται με επιτυχία στο αμυντικό κομμάτι. Ο Ολυμπιακός τρώει γκολ σε κάθε αγώνα. Βάζει πάντως γκολ και σε κάθε αγώνα, αλλά τα χαλάει λίγο στη σούμα στο τέλος, όπου αυτά που έβαλε δεν είναι πάντα περισσότερα από αυτά που έφαγε. Πιστεύω ότι κάποια στιγμή αυτή η μαθηματική λεπτομέρεια θα τακτοποιηθεί και τα πράγματα θα πάρουν το δρόμο τους.
Το θέμα όμως είναι, ότι δεν υπάρχει 3ος δρόμος για μια ομάδα. Ή θα παίζει με επιθετική φιλοσοφία και θα τα τρώει εύκολα, ή θα παίζει με αμυντικούς προσανατολισμούς και θα χρειάζεται αίτηση με χαρτόσημο 50 λεπτά για να φάει αλλά και να βάλει γκολ. Να βάζει η ομάδα 4 σε κάθε παιχνίδι και να μην τρώει κανένα είναι κάτι που απλά δε γίνεται.
Τα παιχνίδια του Ολυμπιακού είναι πραγματικά πιο ενδιαφέροντα σε σχέση με πέρσι. Ενώ πέρσι ένας αγώνας του Θρύλου σου έλυνε το πρόβλημα της αϋπνίας και ταυτόχρονα σου έσπαγε τα νεύρα, φέτος σε κάνει καρδιακό και εξακολουθεί να σου σπάει τα νεύρα. Τι να κάνουμε τώρα...Το σπάσιμο νεύρων είναι μια θυσία που πρέπει να κάνει ο οπαδός κάθε ελληνικής ομάδας μάλλον και όχι μόνο ου Ολυμπιακού.

ΥΓ: Με εντυπωσίασε ο ΠΑΟΚ χθες. Με εντυπωσίασε επίσης η έλλειψη διάθεσης του Ολυμπιακού να πιέσει έστω και ελάχιστα στην άμυνα και η τάση του να κάθεται και να περιμένει κάθε φορά που έχανε τη μπάλα. Ελπίζω αυτό να ήταν κάτι σα συντήρηση δυνάμεων ή δοκιμή τακτικής για τον επόμενο αντίπαλο, με τον οποίο νομίζω ότι η ισοπαλία θα ήταν ιδανικό αποτέλεσμα.