Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2008

Άλλα λέει η θειά μου άλλα ακούν τ'αυτία μου


Ο Ολυμπιακός ήταν άθλιος και έχασε 100% δίκαια. Μάλιστα χάρηκα που δεν ήρθε χ το παιχνίδι και κέρδισε η Καλαμαριά, γιατί με το χ και οι 2 χάνουν και ήταν κρίμα να μην πάρει αυτή τη βαθμολογική ανάσα ο Απόλλωνας, αφού έπαιξε τόσο καλά. Όσο για την ένσταση που λένε μέχρι αυτή την ώρα ότι μπορεί να κάνει ο Ολυμπιακός, νομίζω ότι, και να υπάρχει πάτημα να το κάνει, θα είναι λάθος. Παίξαμε χάλια, το παραδεχόμαστε, συνεχίζουμε. Δε χρειάζεται να βρούμε στα χαρτιά βαθμούς. Την κλάψα την αφήνουμε στους ειδικούς του είδους.
Τώρα που είπα κλάψα...Ο Ντέμης, παιδιά, δεν είναι καλά. Κάτι έχει και δεν είναι στα συγκαλά του. Κάπου φαίνεται να χάνει την επαφή με την πραγματικότητα. Ο Πανιώνιος σκόρπισε την ΑΕΚ και οι άλλοι βλέπουν φαντάσματα. Να μου το θυμηθείτε, μια απ'αυτές τις μέρες ο Ντέμης θα βγει σε εκπομπή του Χαρδαβέλα για να καταθέσει την προσωπική του εμπειρία απαγωγής από εξωγήινους και των ταξιδιών του στο χωροχρόνο. Δεν είναι καλά λέμε.
Από την άλλη πλευρά, ο πανάξιος πρωτοπόρος Παναθηναϊκός, απολαμβάνει την επετειακή του χρονιά. Τη μία με επετειακό πέναλτι, την άλλη με επετειακά στραβά μάτια σε περίπτωση κόκκινης κάρτας στον μπαρμπα-Γιάννη το Γκούμα. Και κανένας δεν ασχολείται. Πιο πολύς χρόνος αφιερώθηκε στα σοκολατάκια που μοιράστηκαν στο γήπεδο για τα γενέθλια, παρά στο ότι ο εορτάζοντας έπρεπε να παίζει από το 6' με παίχτη λιγότερο. Αντιθέτως, ω τί ειρωνεία, με παίχτη λιγότερο τελείωσε το παιχνίδι ο αντίπαλος του εορτάζοντα.
Δε θα πάμε κι εμείς 100 χρονών? Θα πάμε. Ε ρε επετειακό γέλιο που θα ρίξουμε κι εμείς τότε...

Σάββατο, 2 Φεβρουαρίου 2008

Κλήση του Ιεροκλή στην Εθνική


Ο Ρεχάγκελ έκανε το μεγαλύτερο θαύμα στην ιστορία του ποδοσφαίρου και οδήγησε την Εθνική μας στην κατάκτηση του Euro. Γι'αυτό, εγώ και μάλλον όλοι οι Έλληνες θα πρέπει να του έχουμε αιώνια ευγνωμοσύνη, αφού μας έδωσε κάτι για να διηγούμαστε στα παιδιά μας, στα εγγόνια μας, στα δισέγγονά μας και πάει λέγοντας.
Φαντάζομαι ότι και ο Ιεροκλής Στολτίδης, ως Έλληνας, βλέποντας το euro από την τηλεόραση, θα χάρηκε όσο και οι υπόλοιποι για την επιτυχία. Αν και στο πίσω μέρος του μυαλού του ίσως αισθανόταν κάποια αδικία που δεν είναι κι αυτός μέσα στην ομάδα.
Ο Ρεχάγκελ, όσο κι αν θα μείνει στην ιστορία, στο θέμα αυτό έκανε από την αρχή λάθος. Ίσως είναι το μοναδικό λάθος που έκανε και γι'αυτό του το κοπανάνε όλοι μετά από κάθε στραβή της Εθνικής: "το Στολτίδη γιατί δεν τον φωνάζει στην ομάδα?". Ο Άκης από τη μεριά του, ένας από τους καλύτερους χαρακτήρες που κυκλοφορούν στα γήπεδα, καθώς είναι ο κορυφαίος Έλληνας αμυντικός χαφ εδώ και χρόνια (σίγουρα από αυτούς που παίζουν στην Ελλάδα τουλάχιστον), δεν είπε ποτέ κακή κουβέντα, αλλά αποδείκνυε σε κάθε αγωνιστική, κάθε χρονιά, ότι η θέση στην Εθνική είναι ΔΙΚΗ του.
Για κάποια φιλικά παιχνίδια, ο Ρεχάγκελ κάλεσε πολλά καινούρια πρόσωπα, μεταξύ των οποίων ο Στολτίδης, για να τα δοκιμάσει. Αποφάσισε λέει, να δώσει μια ευκαιρία και στον Ιεροκλή. Πολύ μεγαλόψυχος ο Όττο. Το ότι έκανε ένα θαύμα δε σημαίνει ότι δε θα κρίνεται από εδώ και πέρα. Η σημπεριφορά του απέναντι στον Ιέρο ήταν η χειρότερη δυνατή και χωρίς καμία λογική. Τον ξεφτίλιζε συστηματικά, καλώντας παίχτες όπως ο Τζιώλης ή ο Λεοντίου. Και τώρα, τον καλεί μαζί με το Μελίσση (μια χαρά παίχτης είναι το παιδί, αλλά προφανώς λόγω ηλικίας η πορεία του δε μπορεί να συγκριθεί με του Στολτίδη), τον Καφέ (που κανένας δεν πρόσεχε ότι έπαιζε στον Ολυμπιακό, κάνοντας μάλιστα τον Στολτίδη να τρέχει και για τον ίδιο), τον Μάκο (ίδια περίπτωση με Μελίσση). Και τι πρέπει να κάνει ο Στολτίδης? Να τα δώσει όλα στα φιλικά για να πείσει τον Όττο ότι ίσως και να κάνει και για τα επίσημα? Ε όχι. Άλλη μία ξεφτίλα για τον Ιεροκλή. Ένας από τους παίχτες που έπρεπε να θεωρούνται δεδομένοι για το καλοκαίρι και για κάθε επίσημο παιχνίδι της Εθνικής, πρέπει μαζί με άλλους, 10 χρόνια μικρότερούς του, να αποδείξει στα 33 του, μετά από συνεχόμενες απίστευτα καλές χρονιές, τα αυτονόητα.
Αν ήμουν εγώ στη θέση του, δε θα το σκεφτόμουν πολύ για να αρνηθώ. Επειδή όμως ο Άκης είναι χρυσό παιδί ίσως και να δεχτεί.