Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Το μεθύσι του θριάμβου

Πράσινη 10/12: ΤΟΝ ΠΑΤΗΣΕ, ΤΟΝ ΧΑΖΕΨΕ, ΤΟΝ ΞΕΦΤΙΛΙΣΕ
Derby 10/12: ΔΙΕΛΥΣΕ το παραμύθι
Goal 10/12: Μεγάλη η ΧΑΡΗ σου
Sportday 10/12: Μεγάλη η ΧΑΡΗ του
Live sport 10/12: Νικητής (με πράσινα γράμματα)

Τα πρωτοσέλιδα της Τρίτης αναφέρονται κυρίως στον Χάρη Μαυρία και την ιστορία του, ως συνέχεια της θριαμβολογίας της Δευτέρας.
Κλείνουμε αισίως το δεύτερο εικοσιτετράωρο πανηγυρισμών και ανείπωτης χαράς για τους φίλους του Παναθηναϊκού.
Όχι, το παιχνίδι δεν έληξε 10-0, ούτε 5-0, ούτε 4-1. Βασικά, δεν ήταν καν άσσος. Ήταν το next best thing, ένα 2-2. Αλλά αυτό δε μειώνει σε τίποτα τον ΤΕΡΑΣΤΙΟ θρίαμβο του Παναθηναϊκού. Ίσως η μεγαλύτερη ισοπαλία στην ιστορία του.

Δεν ξέρω αν μόνο εμένα μου φαίνεται έτσι, αλλά μήπως έχει μικρύνει πολύ τελικά ο Παναθηναϊκός; Δε διαφωνώ ότι έκανε το καλύτερο παιχνίδι του, είχε περισσότερες ευκαιρίες και θα μπορούσε να κερδίσει. Θα μπορούσε να έχει κερδίσει και ο Ολυμπιακός αν ο Φουστέρ ήταν λίγο πιο προσεκτικός. Αλλά τέτοια πανηγύρια για μια ισοπαλία, εντός έδρας, απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο που έπαιξε χωρίς κίνητρο (αδικαιολόγητο για μένα), ο οποίος συμπτωματικά έχει στεφθεί πρωταθλητής εδώ και κανένα μήνα κι εγώ τουλάχιστον, γρηγορότερο πρωτάθλημα δε θυμάμαι.
Όντως η εμφάνιση του Παναθηναϊκού αφήνει υποσχέσεις. Υποσχέσεις ότι με πολύ προσπάθεια και συνδυασμό αποτελεσμάτων ίσως μπορέσει και βγει 2ος. Δύσκολο πάντως.
Η ουσία όμως είναι ότι από τη στιγμή που υπάρχει δικαιολογία (Φερέιρα, διαιτησία), δεν υπάρχει πρόβλημα. Αν του χρόνου και πάλι αποδειχθεί λίγος ο Παναθηναϊκός γιατί δε θα έχει κοιτάξει την αιτία του προβλήματος φέτος (χαμηλό μπάτζετ σε σχέση με Ολυμπιακό, παίχτες που δεν κάνουν για μεγάλη ομάδα), το μόνο που θα πρέπει να κάνει είναι να βρει κάποια καινούρια δικαιολογία. Σίγουρα είναι πιο οικονομικό να βρίσκεις δικαιολογίες από παίχτες.
Είμαι πολύ θυμωμένος με τον Ολυμπιακό, γιατί, ενώ δε χρειάζεται ποτέ ιδιαίτερο κίνητρο για να κερδίζεις τον Παναθηναϊκό αφού από μόνο του το ότι παίζεις με τον αιώνιο αντίπαλο αρκεί, το άφησε το παιχνίδι. Ή τουλάχιστον δεν το κυνήγησε με το ίδιο πάθος όσο ο αντίπαλος. Το πάθος του Παναθηναϊκού ήταν που εξισορόπησε τη διαφορά κλάσης.
Δεν έχω καμία αμφιβολία πάντως ότι αν στο παιχνίδι αυτό παιζόταν το πρωτάθλημα, θα ήταν νικητής ο Ολυμπιακός.

Γενικά, δεν είμαι και ο αντικειμενικότερος φίλαθλος, αλλά ρε παιδιά, εσείς του Παναθηναϊκού, συνέλθετε λίγο. Πέρα από τα παραπάνω, στο μπάσκετ, βγαίνει και λέει ο Jim ο Γιαννακόπουλος ότι ο θειος του ο Θανάσης άφησε ένα σωρό χρέη και γι' αυτό το λόγο αποχωρεί. Πανικός προς στιγμή. Αλλά ευτυχώς, βγαίνει μετά ο Θανάσης και καθησυχάζει τον κόσμο ότι θα μείνει. Και ο κόσμος καθησυχάζεται. Υπάρχει κάποια λογική ανίφαση εδώ ή μου φαίνεται;

Και πάνω που όλα κυλάνε ρολόι τόσο σε μπάσκετ όσο και σε ποδόσφαιρο, να σου ο Τσάκας. No comment.